Εναλλακτικό σχέδιο για αποφυγή ενός «ναυαγίου»

Εθνικό διάλογο για το Ασφαλιστικό (από την 1η Οκτωβρίου) και συνέχιση των διαβουλεύσεων (έως το φθινόπωρο) για το Εργασιακό, προβλέπει σχέδιο που ήδη έχουν αρχίσει να συζητούν κυβερνητικά στελέχη και εμπειρογνώμονες για την «απεμπλοκή» των συνεχιζόμενων διαπραγματεύσεων με τους δανειστές στα θέματα που αποτελούν «κόκκινες γραμμές» και την επίτευξη μιας ενδιάμεσης συμφωνίας, η οποία θα δώσει «ανάσα» ρευστότητας στην ελληνική οικονομία.



Την αναβολή της λήψης των «δύσκολων» (πολιτικά) αποφάσεων για τις συντάξεις και τους μισθούς, επιτάσσει, όπως υπογραμμίζουν κορυφαία στελέχη, η ανάγκη μιας ουσιαστικής (με επιστημονική τεκμηρίωση) και ευρείας (με τον ΟΟΣΑ, το Διεθνές Γραφείο Εργασίας κ.ά. ) διαβούλευσης που, ούτως ή άλλως, έχει συμφωνηθεί να γίνει και η οποία χρειάζεται... χρόνο. Τα ίδια στελέχη υπενθυμίζουν, σχετικά, το «προσύμφωνο» της 6ης Μαΐου του πρωθυπουργού Αλ. Τσίπρα με τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζ. Κ. Γιούνκερ που προβλέπει:

Για το Ασφαλιστικό «τον εκσυγχρονισμό του συνταξιοδοτικού συστήματος, ούτως ώστε να καταστεί δίκαιο, δημοσιονομικά βιώσιμο και αποτελεσματικό στην κατεύθυνση αποφυγής της φτώχειας της τρίτης ηλικίας». «Η συγκεκριμένη μεταρρύθμιση δεν μπορεί να γίνει με... ιδεολογικοπολιτικούς όρους ή με τους κανόνες του προηγούμενου Μνημονίου, αλλά, μόνο με βάση μελέτες και στοιχεία τα οποία, σε καμία περίπτωση, δεν μπορούν να κατατεθούν πριν από το καλοκαίρι», σημειώνει κορυφαίος υπουργός.

Ο ίδιος παραδέχεται ότι οι διαπραγματεύσεις με τους δανειστές για το Ασφαλιστικό έχουν οδηγηθεί σε... αδιέξοδο, καθώς εμμένουν στην εφαρμογή όλων των προηγούμενων νόμων, ζητούν δημοσιονομικά ισοδύναμα για κάθε αλλαγή και, επιπλέον, θέτουν θέμα ανατροπής ακόμη και των ώριμων συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων. Η ελληνική πλευρά αντιπροτείνει, σύμφωνα με τον Δ. Στρατούλη, «εθνικό διάλογο από την 1η Οκτωβρίου» και ήδη προετοιμάζεται γι’ αυτό συντάσσοντας μια «επικαιροποιημένη» μελέτη για τις χρηματοδοτικές ανάγκες της κοινωνικής ασφάλισης, την υστέρηση εσόδων, τις αυξανόμενες δαπάνες για πληρωμές και τη διεύρυνση των ελλειμμάτων και σχέδιο για τη δημιουργία νέου «κουμπαρά» για τις μελλοντικές συντάξεις.

ΤΟ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ
Για το Εργασιακό έχει συμφωνηθεί να σχεδιαστεί «ένα μοντέρνο και αποτελεσματικό σύστημα συλλογικών διαπραγματεύσεων, το οποίο θα πρέπει να αναπτυχθεί μέσω ευρείας διαβούλευσης και να πληροί τα υψηλότερα ευρωπαϊκά πρότυπα». Και, επιπλέον, «οι μισθολογικές εξελίξεις και οι θεσμοί της αγοράς εργασίας να διαδραματίσουν ένα υποστηρικτικό ρόλο στη δημιουργία θέσεων εργασίας, στην ανταγωνιστικότητα και την κοινωνική συνοχή». Για να «οικοδομηθεί» ο νέος αυτός «οδικός χάρτης» για τις συμβάσεις και τους μισθούς, «ο χρόνος που υπολείπεται έως τα τέλη Μαΐου, αντικειμενικά, δεν είναι επαρκής», εκτιμούν τα ίδια στελέχη.

Τυχόν συμφωνία με τους θεσμούς να δοθεί παράταση - «ευκαιρία στον διάλογο», είναι βέβαιο ότι θα «παγώσει» τη νομοθετική πρωτοβουλία του υπουργείου Εργασίας για την επαναφορά του κατώτατου μισθού που προκάλεσε «τριγμούς» στις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές (οι οποίοι έχουν ζητήσει, στο πλαίσιο της αξιολόγησης του προηγούμενου προγράμματος και την αλλαγή του νόμου για τις ομαδικές απολύσεις) και «δίχασε» τους κοινωνικούς εταίρους.

Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή τάχθηκε κατά της ευθείας νομοθετικής παρέμβασης ειδικά για την αποκατάσταση του κατώτατου μισθού, τονίζοντας στη γνωμοδότησή της προς τον Π. Σκουρλέτη ότι «ορθότερη επιλογή είναι ο καθορισμός του κατώτατου μισθού να γίνεται όχι από το... κράτος, αλλά, από τα ίδια τα μέρη που γνωρίζουν καλύτερα τις αντοχές των επιχειρήσεων και τις ανάγκες των εργαζομένων».

ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ - ΟΡΙΑ
Οι «κόκκινες» γραμμές της κυβέρνησης

Η κυβέρνηση αποκλείει νέες περικοπές στις συντάξεις και αυξήσεις στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης για όσους έχουν θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα έως τις 31/12/2012, ενώ αποδέχεται τις ενοποιήσεις των Ταμείων. Οι δανειστές ζητούν να τεθεί το 62ο έτος ως κατώτατο όριο ηλικίας συνταξιοδότησης για όλους όσοι εξαιρούνται και αμφισβητεί τα «κεκτημένα» εκείνων των κατηγοριών των ασφαλισμένων που έχουν «κλειδώσει» το συνταξιοδοτικό δικαίωμα, αλλά δεν έχουν συμπληρώσει τα προβλεπόμενα όρια ηλικίας ή τα έτη ασφάλισης.

Η κυβέρνηση θεωρεί απολύτως συμβατή με το «ευρωπαϊκό κοινωνικό κεκτημένο» την αποκατάσταση του θεσμού των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων και τη σταδιακή επαναφορά τουλάχιστον του κατώτατου μισθού και ημερομισθίου στα επίπεδα που ήταν πριν από τα Μνημόνια. Για να ενισχύσει τη διαπραγματευτική της θέση απέναντι στους θεσμούς, στα «ανοικτά» θέματα των συλλογικών συμβάσεων, των ομαδικών απολύσεων και του συνδικαλιστικού νόμου («ουρές» του προηγούμενου Μνημονίου) έχει ζητήσει τη συνδρομή του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας.