H γραμμή άμυνας από την κυβέρνηση για το νέο κύμα διαθεσίμων

Με λίστα «αντιπροτάσεων» και με το «ατού» της εκπλήρωσης, μέχρι ώρας, των υποχρεώσεων που είχαν τεθεί στην ελληνική πλευρά, προσέρχεται στη διαπραγμάτευση με την τρόικα, την Τρίτη το πρωί, το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης.




Μετά τη σκληρή δοκιμασία του Ιουνίου, όπου οι νεοφώτιστοι - τότε - επιτελείς του υπουργείου βρέθηκαν απέναντι στην σκληρή κριτική των ελεγκτών, καθώς δεν είχαν υλοποιηθεί ούτε κατ' ελάχιστον οι δεσμεύσεις για τη μεταρρύθμιση στο Δημόσιο, αυτή τη φορά επικρατεί αισιοδοξία και υπάρχει έτοιμη πρόταση που θα κατατεθεί στους δανειστές που καταφθάνουν για νέο έλεγχο εντός της εβδομάδας.

Η ολοκλήρωση του πρώτου κύματος διαθεσιμότητας των 12.500 υπαλλήλων, έως το τέλος του μήνα, άλλωστε, δίνει «αέρα» στην ελληνική πλευρά, προκειμένου να διαπραγματευθεί τρόπους καλύτερης υλοποίησης του δεύτερου μέρους, με άλλους 12.500 έως τον Δεκέμβρη.

Στο πλαίσιο αυτό, και με το επιχείρημα ότι έχουμε πιάσει τους στόχους, το υπουργείο αναμένεται να επαναφέρει μετ' επιτάσεως το αίτημα να προσμετρηθούν στον αριθμό των απολύσεων οι περιπτώσεις υπαλλήλων που υπηρετούν με προσωρινές διαταγές σε διάφορους φορείς και οι υποθέσεις των οποίων αναμένεται να εκδικαστούν τους προσεχείς μήνες μετά και τη ρύθμιση του υπουργείου Δικαιοσύνης, για επιτάχυνση των διαδικασιών. Υπενθυμίζεται ότι ο αριθμός αυτών εκτιμάται σε περίπου 6.000, ενώ ο στόχος απολύσεων που έχει θέσει η τρόικα είναι για 4.000 έως το τέλος του έτους (εκ των οποίων οι μισές έχουν ήδη καλυφθεί από το κλείσιμο της ΕΡΤ) και άλλες 11.000 το 2014.

Στον αριθμό των απολυμένων, η ελληνική πλευρά θα ζητήσει να προσμετρηθούν και οι εργαζόμενοι σε φορείς που οδεύουν προς ιδιωτικοποίηση. Η πρόταση αυτή αφορά σε αυτή τη φάση, κυρίως, το προσωπικό που πρόκειται να απομακρυνθεί από την αμυντική βιομηχανία. Στόχος είναι οι εργαζόμενοι αυτοί, πριν περάσουν στη διαδικασία των αποκρατικοποιήσεων, να προσμετρηθούν ως μείωση του αριθμού απασχολουμένων στο Δημόσιο.

Στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων αναμένεται να μπει μία ακόμη πρόταση που θα αφορά στην κινητικότητα... άνευ διαθεσιμότητας. Αυτό πρακτικά σημαίνει η μετακίνηση των υπαλλήλων που πλεονάζουν, σε υποστελεχωμένους φορείς, θα γίνει χωρίς προηγούμενη υπαγωγή σε διαθεσιμότητα και μείωση αποδοχών.

Μία τέτοια πρόταση δεν στερείται επιχειρημάτων, καθώς η διαδικασία αυτή είχε ακολουθηθεί και στην περίπτωση της μεταφοράς εκπαιδευτικών από τη δευτεροβάθμια στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, το καλοκαίρι. Τότε, το όλο εγχείρημα είχε ολοκληρωθεί με επιτυχία και χωρίς αντιδράσεις, σαν αυτές που προκλήθηκαν από τη διαθεσιμότητα των υπόλοιπων υπαλλήλων. Και αυτό, γιατί η υπαγωγή στο καθεστώς, ακόμη και αν ακολουθήσει μετακίνηση μετά από κάποιους μήνες, στην πλειοψηφία των εργαζομένων προκαλεί - εύλογα - το άγχος της οριστικής απόλυσης.

Αν η πρόταση αυτή γίνει δεκτή, εκτιμάται ότι θα λειτουργήσει θετικά για το συνολικό εγχείρημα της κινητικότητας, καθώς θα πείσει την κοινή γνώμη ότι λειτουργεί προς όφελος της καλύτερης λειτουργίας του Δημοσίου, και όχι τιμωρητικά για τους υπαλλήλους. Ο κίνδυνος, ωστόσο, η πρόταση να απορριφθεί από την τρόικα, παραμένει ορατός, καθώς με βάση τη συμφωνία, οι ελεγκτές αναμένουν ένας αριθμός διαθεσίμων να αποτελέσει τελικώς και «κομμάτι» των απολύσεων.

Σε κάθε περίπτωση, μεταξύ των «αιτημάτων» που θα τεθούν παραμένει και εκείνο της χρονικής μετατόπισης του στόχου του Δεκεμβρίου, να δοθεί δηλαδή, πίστωση χρόνου στη χώρα μας για το δεύτερο κύμα διαθεσιμότητας.

Αν και ένα τέτοιο ενδεχόμενο δεν συγκεντρώνει μεγάλες πιθανότητες, καθώς η πλευρά των δανειστών δεν θέλει να δοθεί «σήμα» χαλάρωσης στις μεταρρυθμίσεις, ωστόσο υπάρχουν «ικανά» επιχειρήματα για να στηριχθεί το αίτημα. Μεταξύ αυτών, το γεγονός ότι το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης, είναι ήδη σε θέση να προσδιορίσει τις «δεξαμενές» από τις οποίες θα προέλθουν οι νέοι «διαθέσιμοι».

Πρόκειται για πλεονάζον προσωπικό στους δήμους (που θα προκύψει από την αξιολόγηση των ΟΤΑ και των δομών τους, η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη), τους υπηρετούντες στα ΝΠΙΔ (στα οποία, για πρώτη φορά, ολοκληρώνεται η απογραφή τους), τον χώρο της Υγείας και τα ασφαλιστικά ταμεία.

Αν, κατά συνέπεια, η τρόικα πειστεί ότι ο σχεδιασμός είναι επαρκής, τότε θα μπορούσε να παράσχει επιπλέον χρόνο, προκειμένου οι αξιολογήσεις να γίνουν σωστά και να μην απαιτηθούν οριζόντια μέτρα, κάτι που ούτως ή άλλως έχει αποκλειστεί από την πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης