«ΔΙΑΓΡΑΦΗ» ΤΩΝ 30 ΑΠΟ ΤΑ 60 ΔΙΣ ΕΥΡΩ

Άνθρακες... αποδείχθηκε στην πράξη ο θησαυρός των υπέρογκων ληξιπρόθεσμων οφειλών προς το Δημόσιο, η είσπραξη των οποίων θα έλυνε όπως λέγονταν -συντηρώντας άλλον ένα ελληνικό «μύθο»- το δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας.




Σύμφωνα με εκτιμήσεις παραγόντων του υπουργείου Οικονομικών, από το σύνολο των 60 δισ. ευρώ που οφείλουν φυσικά και νομικά πρόσωπα σε εφορίες και τελωνεία τα 30 δισ. ευρώ θα πρέπει να «διαγραφούν».

Αν και έχει ψηφισθεί μετά από πολλές περιπέτειες νομοσχέδιο για τη «διαγραφή» των οφειλών οι οποίες χαρακτηρίζονται ως «ανεπίδεκτες είσπραξης» εντούτοις η όλη διαδικασία προχωρεί με βήμα σημειωτόν.

Κι αυτό γιατί αφενός υπηρεσιακοί παράγοντες που έχουν αναλάβει συγκεκριμένους φακέλους φοβούνται να βάλουν την υπογραφή τους και να... εκμηδενίσουν χρέη προς το Δημόσιο και αφετέρου επειδή οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι να μεν τους ενθαρρύνουν να προχωρήσουν τις υποθέσεις αλλά μετρούν και τις αντιδράσεις που μπορεί να προκληθούν για παράδειγμα στην περίπτωση της «διαγραφής» χρέους ενός γνωστού επιχειρηματία, ακόμη κι αν αυτός βρίσκεται στη φυλακή.

Το ΔΝΤ, από την πρώτη ημέρα που τα στελέχη του πάτησαν το πόδι τους στην Ελλάδα, ζήτησε να χωριστούν οι οφειλές σε αυτές που μπορούν να εισπραχθούν από τον φοροελεγκτικό μηχανισμό και σε αυτές που είναι αδύνατον για αντικειμενικούς λόγους να εισρεύσουν στα ταμεία του Δημοσίου. Οι πιέσεις ξεκίνησαν στις αρχές 2010, διαψεύδοντας και τις προσδοκίες του τότε πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου ο οποίος είχε παρασυρθεί από τους συμβούλους του και είχε στηρίξει την επιχειρηματολογία του «λεφτά υπάρχουν» στον... πακτωλό των προς είσπραξη ληξιπρόθεσμων χρεών. Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου επιχείρησε για πρώτη φορά να φέρει στη Βουλή νομοσχέδιο για τις «ανεπίδεκτες είσπραξης» οφειλές αλλά αναγκάστηκε μετά από οξύτατες αντιδράσεις και κατηγορίες περί εξυπηρέτησης «ημετέρων επιχειρηματιών» να το αποσύρει.

Τελικά, μετά από τρία χρόνια, ο νόμος πέρασε φέτος την άνοιξη, αλλά ακόμη δεν έχει εφαρμοστεί στην πράξη. Όπως λένε στελέχη του υπουργείου Οικονομικών, οι «διαγραφές» πρέπει να προχωρήσουν καθώς στόχος είναι ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός να επικεντρωθεί στο κυνήγι οφειλετών που έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν.

Άλλωστε αν ρίξει κανείς μία ματιά στην τεράστια λίστα των μεγαλο-οφειλετών του Δημοσίου που βρίσκεται στην ηλεκτρονική σελίδα της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων διαπιστώνει ότι σε αυτήν υπάρχουν οφειλέτες που βρίσκονται στη φυλακή, εκατοντάδες αλλοδαποί, ορισμένοι εκ των οποίων βαρύνονται με κατηγορίες περί λαθρεμπορίου, αλλά και πρόσωπα των οποίων τα συνολικά χρέη εξακοντίστηκαν στα ύψη λόγων των υπέρογκων προστίμων και πλέον είναι αδύνατον να εξυπηρετηθούν. Τα ίδια στελέχη παραδέχονται ότι σε πολλές περιπτώσεις πρόστιμα και προσαυξήσεις ξεπερνούν το ύψος της αρχικής οφειλής.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΙΟΣ ΜΕ ΧΡΕΗ 1,05 ΔΙΣ.!
O «νούμερο ένα» οφειλέτης του Δημοσίου είναι Θεσσαλονικιός. Πρόκειται για τον λογιστή Nίκο Kασιμάτη, ο οποίος στις αρχές της δεκαετίας του 2000 είχε εμπλακεί σε σκάνδαλο «μαμούθ» με παράνομες επιστροφές ΦΠA ύψους σχεδόν 60 εκατ. ευρώ από ιδιοκτήτες εταιρειών-μαϊμού που παρουσίαζαν εικονικές εξαγωγές. O λογιστής έχει φθάσει να χρωστά 1,05 δισ. ευρώ (αρχική οφειλή 561,58 εκατ. ευρώ) στο Δημόσιο και βρίσκεται εδώ και χρόνια στη φυλακή.

Στη λίστα βρίσκεται και ο Γιώργος Kοσκωτάς, το όνομα του οποίου συνδέθηκε με το μεγαλύτερο οικονομικό σκάνδαλο που συγκλόνισε την Ελλάδα στα τέλη της δεκαετίας του '80. O Γ. Kοσκωτάς, ο οποίος έχει αποφυλακιστεί, εξακολουθεί να χρωστά στο ελληνικό δημόσιο το ποσό των 2,42 εκατ. ευρώ. Επιπρόσθετα αλλοδαποί οφειλέτες έχουν διαφύγει στο εξωτερικό. Για να «διαγραφούν»» οφειλές θα πρέπει να χαρακτηριστούν ως ανεπίδεκτες είσπραξης και να καταχωρηθούν σε ειδικά βιβλία της αρμόδιας κεντρικής υπηρεσίας του υπουργείου Οικονομικών, καθώς και στο μηχανογραφικό σύστημα με κατάλληλη ειδική κωδικοποίηση.

Τα χρέη αυτά θα μπουν σε ειδικό αρχείο για είκοσι χρόνια και μετά θα παραγράφονται. Εάν στο διάστημα αυτό εντοπισθούν περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη, η υπόθεση θα βγαίνει από το αρχείο. Για όλα αυτά τα χρόνια οι οφειλέτες των οποίων το χρέος έχει χαρακτηρισθεί ως ανεπίδεκτο είσπραξης δεν θα λαμβάνουν φορολογική ενημερότητα, οι λογαριασμοί τους θα είναι «μπλοκαρισμένοι», ενώ οποιαδήποτε προσπάθεια πώλησης περιουσιακού στοιχείου (που δεν είχε εντοπιστεί από τις Αρχές ή πρόκειται για κληρονομιά) θα κατάσχεται. Ειδικότερα, ως ανεπίδεκτες είσπραξης χαρακτηρίζονται οι εξής οφειλές:

Εχουν ολοκληρωθεί οι έρευνες και δεν διαπιστώθηκε η ύπαρξη περιουσιακών στοιχείων.
Εχει ολοκληρωθεί η διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης επί κινητών, ακινήτων ή απαιτήσεων του οφειλέτη και δεν έχουν ικανοποιηθεί πλήρως οι απαιτήσεις του Δημοσίου.
Δεν υφίσταται πτωχευτική και μεταπτωχευτική περιουσία, ή έχει εκποιηθεί η υπάρχουσα.