Το Δ΄ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας με την υπ’ αριθ. 3930/2015 απόφασή του παρέπεμψε στην Ολομέλεια του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου να κρίνει την συνταγματικότητα και τη νομιμότητα της «συμφωνίας συμβιβασμού» που ολοκληρώθηκε το 2012 μεταξύ του Ελληνικού δημοσίου και της Siemens.
Ειδικότερα, το Δ΄ Τμήμα του ΣτΕ με πρόεδρο την Ειρήνη Σάρπ και εισηγητή τον πάρεδρο Νίκο Μαρκόπουλο λόγω της μείζονος σπουδαιότητας των ζητημάτων που ανακύπτουν από «συμφωνία συμβιβασμού» παρέπεμψε το ζήτημα στην Ολομέλεια του ΣτΕ για οριστική κρίση.
Η Ολομέλεια του ΣτΕ καλείται να κρίνει την συνταγματικότητα ή μη των διατάξεων του νόμου 4072/2012 που αφορά την επίμαχη «συμφωνία συμβιβασμού».
Ενώπιον της Ολομέλειας του ΣτΕ ορίστηκε εισηγητής της υπόθεσης ο σύμβουλος Επικρατείας Κωνσταντίνος Κουσούλης.
Το Δ΄ Τμήμα έκανε δεκτό ότι έχουν έννομο συμφέρον να προσφύγουν στην Δικαιοσύνη και να αμφισβητήσουν την συνταγματικότητα και την νομιμότητα της «συμφωνίας συμβιβασμού», οι φορολογούμενοι και το μη κερδοσκοπικό Σωματείο «Έλληνες Φορολογούμενοι».
Στην δικαστική απόφαση σημειώνεται ότι η Siemens από τις δεσμεύσεις που αποδέχθηκε με την υπογραφή της «συμφωνίας συμβιβασμού», δεν έχει ακόμη υλοποίηση τους όρους που αφορούν τις επενδύσεις της γερμανικής εταιρείας στην Ελλάδα και την παροχή 90 εκατ. ευρώ για «υποστήριξη φορέων και δραστηριοτήτων της Ελληνικής Δημοκρατίας».
Εξάλλου, το ΣτΕ έκρινε ότι είναι το αρμόδιο δικαστήριο να εξετάσει τη νομιμότητα της επίμαχης συμφωνίας και όχι τα Πολιτικά δικαστήρια.
Όπως είναι γνωστό με το νόμο 4072/2012 προβλέφθηκε η «συμφωνία συμβιβασμού» και στην συνέχεια εκδόθηκε απόφαση του υπουργού Οικονομικών (27.8.2102) με το περιεχόμενο της σύμβασης.
Την «συμφωνία συμβιβασμού» υπέγραψαν από το Ελληνικό δημόσιο ο τότε υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας, εκ μέρους της Ελληνικής Siemens Α.Ε. ο διευθύνων σύμβουλος Πάνος Ξυνής και ο γενικός νομικός σύμβουλος Robert Sikellis και από την Siemens AG οι γενικοί νομικοί σύμβουλοι Peter Solmssen και Dr Sebastian Brachert.
Σύμφωνα με την «συμφωνία συμβιβασμού» επιλύθηκαν συνολικά όλες οι διαφορές και οι εκκρεμότητες από κάθε είδους αξιώσεις, κ.λπ. που συνδέονται με την δραστηριότητα διαφθοράς, πληρωμές ή υποσχέσεις πληρωμών προς τρίτους ή άλλες παράνομες δραστηριότητες από την πλευρά της Siemens, συμπεριλαμβανομένων των υποθέσεων που διερευνήθηκαν από τις αρχές της Ελλάδος, της Γερμανίας, των ΗΠΑ, κ.λπ.
Στο ΣτΕ έχει προσφύγει το Σωματείο «Έλληνες Φορολογούμενοι» και Έλληνες φορολογούμενοι υποστηρίζοντας ότι η «συμφωνία συμβιβασμού» είναι αντισυνταγματική και μη νόμιμη.
διαβάστε περισσότερα...
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣτΕ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣτΕ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2015
Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2015
ΝΕΑ ΑΠΟΦΑΣΗ ΣτΕ: Η δέσμευση τραπεζικών λογαριασμών παραβιάζει το Σύνταγμα
Το ΣτΕ με νέα απόφασή του και σε συνέχεια της ΣτΕ 3316/2014 απόφασης, γνωμοδότησε για μια ακόμη φορά ότι η δέσμευση τραπεζικών λογαριασμών παραβιάζει συνταγματικές διατάξεις.
Αναλυτικά το σκεπτικό του ΣτΕ
Επειδή, η κατ’ εφαρμογήν των διατάξεων του άρθρου 30 παρ.5 περ.ε του ν. 3296/2004 δέσμευση των τραπεζικών λογαριασμών και λοιπών περιουσιακών στοιχείων που διατάσσεται με πράξη των αρμοδίων οργάνων του Σ.Δ.Ο.Ε. αποτελεί διοικητικό μέτρο, το οποίο αποσκοπεί στην διατήρηση των περιουσιακών στοιχείων του ελεγχομένου προσώπου, ώστε να είναι δυνατή η ικανοποίηση των αξιώσεων του Δημοσίου κατ’αυτού, σε περίπτωση διαπιστώσεως, βάσει του πορίσματος σχετικής έρευνας, της εκ μέρους του τελέσεως της πιθανολογηθείσης παραβάσεως, καθώς και στη διασφάλιση των αναγκαίων στοιχείων για την έρευνα (βλ. ΣτΕ 3316/2014 Ολομ., ΣτΕ 2797/2009).
Ως διοικητικό μέτρο δε που κατατείνει στην εξυπηρέτηση των ανωτέρω σκοπών, η κατ’άρθρο 30 παρ. 5 περ. ε του ν. 3296/2004 δέσμευση των περιουσιακών στοιχείων του ελεγχομένου προσώπου διακρίνεται από την απαγόρευση κίνησης λογαριασμών και εκποίησης περιουσιακών στοιχείων που διατάσσεται κατά τις διατάξεις του άρθρου 48 του ν.3691/2008, από όργανο της Ποινικής Δικαιοσύνης, στο πλαίσιο διεξαγωγής τακτικής ανάκρισης, προανάκρισης ή και προκαταρκτικής εξέτασης και το οποίο εντάσσεται στα διωκτικά μέτρα της ποινικής νομοθεσίας (βλ. ΣτΕ 4427-ΣτΕ 8/2014). Συνεπώς, εν όψει της διαφορετικής φύσεως των διατάξεων που προβλέπουν τη λήψη των ανωτέρω μέτρων (άρθρο 30 παρ. 5 του ν. 3296/2004, άρθρο 48 του ν. 3691/2008) και των διαφορετικών σκοπών που υπηρετούνται με τις διατάξεις αυτές, σε περίπτωση κατά την οποία τα εν λόγω μέτρα λαμβάνονται παραλλήλως από τα αρμόδια όργανα, συνισχύουν, ως αυτοτελείς και διακεκριμένες αιτίες δεσμεύσεως των οικείων περιουσιακών στοιχείων.
Εν όψει των ανωτέρω, το έννομο συμφέρον της αιτούσης να ζητήσει την ακύρωση της εγκριθείσης με την προσβαλλόμενη πράξη δεσμεύσεως των περιουσιακών της στοιχείων, καθώς και η ισχύς της ως άνω επιβληθείσης δεσμεύσεως διατηρείται παρά το γεγονός ότι -ήδη προ της ασκήσεως της υπό κρίση αιτήσεως- είχε διαταχθεί, κατά τα εκτεθέντα στην προηγούμενη σκέψη, η δέσμευση της κίνησης των τραπεζικών της λογαριασμών και η απαγόρευση εκποίησης περιουσιακών της στοιχείων, με το υπ’ αριθμ. 1181/2012 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης.
Σε κάθε περίπτωση, άλλωστε, η δέσμευση που διατάχθηκε με την προσβαλλόμενη πράξη εκτείνεται στο σύνολο της κινητής και ακίνητης περιουσίας της αιτούσης, ενώ η επιβληθείσα με το προαναφερθέν βούλευμα απαγόρευση εκποίησης αφορά μόνον τα συγκεκριμένα μνημονευόμενα περιουσιακά στοιχεία.
Επειδή, όπως κρίθηκε με την ΣτΕ 3316/2014 απόφαση της Ολομελείας του Δικαστηρίου, το κατά τη διάταξη του άρθρου 30 παρ. 5 περ. ε του ν.3296/2004 μέτρο της δέσμευσης των τραπεζικών λογαριασμών και οποιουδήποτε είδους περιουσιακών στοιχείων, συνεπαγόμενο σοβαρή επέμβαση σε συνταγματικώς προστατευόμενα αγαθά του ελεγχόμενου προσώπου και ειδικότερα στα περιουσιακά δικαιώματα και την οικονομική και επαγγελματική ελευθερία του, αντίκειται στις διατάξεις των άρθρων 5 παρ. 1, 17 παρ. 1 και 25 παρ. 1 του Συντάγματος και του άρθρου 1 Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ε.Σ.Δ.Α. που κυρώθηκε με το ν.δ. 53/1974 (Α΄ 256). Και τούτο, διότι, αν και με το μέτρο αυτό εξυπηρετείται σκοπός δημοσίου συμφέροντος (δηλαδή η διατήρηση των περιουσιακών στοιχείων του ελεγχόμενου προσώπου για να είναι δυνατή η ικανοποίηση των αξιώσεων του Δημοσίου κατ’ αυτού σε περίπτωση διαπιστώσεως, βάσει του πορίσματος σχετικής έρευνας, της εκ μέρους του τελέσεως της πιθανολογηθείσας παραβάσεως, καθώς και η διασφάλιση των αναγκαίων στοιχείων για την έρευνα), εν τούτοις δεν διαγράφονται στον νόμο κατά τρόπο σαφή και αντικειμενικό οι προϋποθέσεις της δεσμεύσεως των περιουσιακών στοιχείων, αλλά αντιθέτως, με τη χρήση αόριστων εννοιών, καταλείπεται ευρύτατο περιθώριο διακριτικής ευχέρειας στη Διοίκηση.
Επιπλέον δε, παραβιάζεται η αρχή της αναλογικότητας, διότι δεν τίθεται από τον νόμο περιορισμός ως προς την έκταση των περιουσιακών στοιχείων, που επιτρέπεται να τίθενται υπό δέσμευση από τη Διοίκηση, ούτε, κυρίως, ως προς τη χρονική διάρκεια της δεσμεύσεως, ενώ δεν ρυθμίζεται ειδικότερα η διαδικασία της επιβολής και της άρσης της δεσμεύσεως των περιουσιακών στοιχείων, με πρόβλεψη διαδικαστικών εγγυήσεων ανάλογων προς τη σοβαρότητα του λαμβανόμενου μέτρου.
διαβάστε περισσότερα...
Αναλυτικά το σκεπτικό του ΣτΕ
Επειδή, η κατ’ εφαρμογήν των διατάξεων του άρθρου 30 παρ.5 περ.ε του ν. 3296/2004 δέσμευση των τραπεζικών λογαριασμών και λοιπών περιουσιακών στοιχείων που διατάσσεται με πράξη των αρμοδίων οργάνων του Σ.Δ.Ο.Ε. αποτελεί διοικητικό μέτρο, το οποίο αποσκοπεί στην διατήρηση των περιουσιακών στοιχείων του ελεγχομένου προσώπου, ώστε να είναι δυνατή η ικανοποίηση των αξιώσεων του Δημοσίου κατ’αυτού, σε περίπτωση διαπιστώσεως, βάσει του πορίσματος σχετικής έρευνας, της εκ μέρους του τελέσεως της πιθανολογηθείσης παραβάσεως, καθώς και στη διασφάλιση των αναγκαίων στοιχείων για την έρευνα (βλ. ΣτΕ 3316/2014 Ολομ., ΣτΕ 2797/2009).
Ως διοικητικό μέτρο δε που κατατείνει στην εξυπηρέτηση των ανωτέρω σκοπών, η κατ’άρθρο 30 παρ. 5 περ. ε του ν. 3296/2004 δέσμευση των περιουσιακών στοιχείων του ελεγχομένου προσώπου διακρίνεται από την απαγόρευση κίνησης λογαριασμών και εκποίησης περιουσιακών στοιχείων που διατάσσεται κατά τις διατάξεις του άρθρου 48 του ν.3691/2008, από όργανο της Ποινικής Δικαιοσύνης, στο πλαίσιο διεξαγωγής τακτικής ανάκρισης, προανάκρισης ή και προκαταρκτικής εξέτασης και το οποίο εντάσσεται στα διωκτικά μέτρα της ποινικής νομοθεσίας (βλ. ΣτΕ 4427-ΣτΕ 8/2014). Συνεπώς, εν όψει της διαφορετικής φύσεως των διατάξεων που προβλέπουν τη λήψη των ανωτέρω μέτρων (άρθρο 30 παρ. 5 του ν. 3296/2004, άρθρο 48 του ν. 3691/2008) και των διαφορετικών σκοπών που υπηρετούνται με τις διατάξεις αυτές, σε περίπτωση κατά την οποία τα εν λόγω μέτρα λαμβάνονται παραλλήλως από τα αρμόδια όργανα, συνισχύουν, ως αυτοτελείς και διακεκριμένες αιτίες δεσμεύσεως των οικείων περιουσιακών στοιχείων.
Εν όψει των ανωτέρω, το έννομο συμφέρον της αιτούσης να ζητήσει την ακύρωση της εγκριθείσης με την προσβαλλόμενη πράξη δεσμεύσεως των περιουσιακών της στοιχείων, καθώς και η ισχύς της ως άνω επιβληθείσης δεσμεύσεως διατηρείται παρά το γεγονός ότι -ήδη προ της ασκήσεως της υπό κρίση αιτήσεως- είχε διαταχθεί, κατά τα εκτεθέντα στην προηγούμενη σκέψη, η δέσμευση της κίνησης των τραπεζικών της λογαριασμών και η απαγόρευση εκποίησης περιουσιακών της στοιχείων, με το υπ’ αριθμ. 1181/2012 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης.
Σε κάθε περίπτωση, άλλωστε, η δέσμευση που διατάχθηκε με την προσβαλλόμενη πράξη εκτείνεται στο σύνολο της κινητής και ακίνητης περιουσίας της αιτούσης, ενώ η επιβληθείσα με το προαναφερθέν βούλευμα απαγόρευση εκποίησης αφορά μόνον τα συγκεκριμένα μνημονευόμενα περιουσιακά στοιχεία.
Επειδή, όπως κρίθηκε με την ΣτΕ 3316/2014 απόφαση της Ολομελείας του Δικαστηρίου, το κατά τη διάταξη του άρθρου 30 παρ. 5 περ. ε του ν.3296/2004 μέτρο της δέσμευσης των τραπεζικών λογαριασμών και οποιουδήποτε είδους περιουσιακών στοιχείων, συνεπαγόμενο σοβαρή επέμβαση σε συνταγματικώς προστατευόμενα αγαθά του ελεγχόμενου προσώπου και ειδικότερα στα περιουσιακά δικαιώματα και την οικονομική και επαγγελματική ελευθερία του, αντίκειται στις διατάξεις των άρθρων 5 παρ. 1, 17 παρ. 1 και 25 παρ. 1 του Συντάγματος και του άρθρου 1 Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ε.Σ.Δ.Α. που κυρώθηκε με το ν.δ. 53/1974 (Α΄ 256). Και τούτο, διότι, αν και με το μέτρο αυτό εξυπηρετείται σκοπός δημοσίου συμφέροντος (δηλαδή η διατήρηση των περιουσιακών στοιχείων του ελεγχόμενου προσώπου για να είναι δυνατή η ικανοποίηση των αξιώσεων του Δημοσίου κατ’ αυτού σε περίπτωση διαπιστώσεως, βάσει του πορίσματος σχετικής έρευνας, της εκ μέρους του τελέσεως της πιθανολογηθείσας παραβάσεως, καθώς και η διασφάλιση των αναγκαίων στοιχείων για την έρευνα), εν τούτοις δεν διαγράφονται στον νόμο κατά τρόπο σαφή και αντικειμενικό οι προϋποθέσεις της δεσμεύσεως των περιουσιακών στοιχείων, αλλά αντιθέτως, με τη χρήση αόριστων εννοιών, καταλείπεται ευρύτατο περιθώριο διακριτικής ευχέρειας στη Διοίκηση.
Επιπλέον δε, παραβιάζεται η αρχή της αναλογικότητας, διότι δεν τίθεται από τον νόμο περιορισμός ως προς την έκταση των περιουσιακών στοιχείων, που επιτρέπεται να τίθενται υπό δέσμευση από τη Διοίκηση, ούτε, κυρίως, ως προς τη χρονική διάρκεια της δεσμεύσεως, ενώ δεν ρυθμίζεται ειδικότερα η διαδικασία της επιβολής και της άρσης της δεσμεύσεως των περιουσιακών στοιχείων, με πρόβλεψη διαδικαστικών εγγυήσεων ανάλογων προς τη σοβαρότητα του λαμβανόμενου μέτρου.
διαβάστε περισσότερα...
Τρίτη 3 Νοεμβρίου 2015
ΣτΕ: Κανονικά θα συνεχίσουν να λειτουργούν οι Σκουριές - Ακυρώνεται η απόφαση Σκουρλέτη
Κανονικά θα συνεχιστεί η λειτουργία των μεταλλείων Χρυσού στη Χαλκδικική, εφόσον το Συμβούλιο της Επικρατείας, σε δύο κεκλεισμένων θυρών συνεδριάσεις της ολομέλειάς του, ακύρωσε κατά πλειοψηφία απόφαση του πρώην υπουργού Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Πάνου Σκουρλέτη, για την αναστολή της λειτουργίας τους.
Ειδικότερα, η Ολομέλεια του ΣτΕ, με πρόεδρο τον Νικ. Σακελλαρίου και εισηγητή τον σύμβουλο Επικρατείας Ηλ. Μάζο, ακύρωσαν -κατά πλειοψηφία- την απόφαση του κ. Σκουρλέτη,(ΔΜΕΒΟ/Α/Φ.7.49.13/177642/854/2015) και το έγγραφο 12237/20.8.2015 της προϊσταμένης της Επιθεώρησης Βορείου Ελλάδος του Σώματος Επιθεώρησης Περιβάλλοντος, Δόμησης, Ενέργειας και Μεταλλείων, που ανακαλούσε την λειτουργία των εν λόγω μεταλλείων.
Υπενθυμίζεται ότι η ανάκληση της λειτουργίας του μεταλλείου έγινε με απόφαση του Π. Σκουρλέτη, με την αιτιολογία ότι παραβιάστηκε ο όρος που ανέφερε ότι οι προβλεπόμενες δοκιμές των κοιτασμάτων της Ολυμπιάδας και Σκουριών έπρεπε να γίνουν επιτόπου, εντός των εγκαταστάσεων των μεταλλείων και όχι στις εγκαταστάσεις της εταιρείας Outotec στην Φινλανδία.
Σε βάρος της απόφασης είχαν προσφύγει τόσο η Ελληνικός Χρυσός όσο και σωματεία των εργαζομένων.
Κατά τις εν λόγω διασκέψεις της Ολομέλειας του ΣτΕ έγιναν δεκτές οι σχετικές προσφυγές κατά της απόφασης του κ. Σκουρλέτη, καθώς οι δικαστές δεσμευόντουσαν ουσιαστικά από την υπ΄ αριθμ. 3191/2015 απόφαση του Ε΄ Τμήματος του ΣτΕ, η οποία δημοσιεύθηκε στο τέλος του περασμένου Αυγούστου και αποτέλεσε προπομπό της απόφασης που ελήφθη κατά τις δύο διασκέψεις της Ολομέλειας του ΣτΕ.
Το Ε΄ Τμήμα του ΣτΕ είχε κρίνει ότι από μόνο του το γεγονός ότι οι εργαστηριακές δοκιμές δεν έγιναν επιτόπου στις εγκαταστάσεις της εταιρείας, αλλά στο εξωτερικό δεν αρκεί για να αποτελέσει λόγο ανάκλησης της άδειας.
Η απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ, η οποία ελήφθη κατά τις δύο διασκέψεις, αναμένεται να δημοσιευθεί μέσα στον μήνα.
διαβάστε περισσότερα...
Ειδικότερα, η Ολομέλεια του ΣτΕ, με πρόεδρο τον Νικ. Σακελλαρίου και εισηγητή τον σύμβουλο Επικρατείας Ηλ. Μάζο, ακύρωσαν -κατά πλειοψηφία- την απόφαση του κ. Σκουρλέτη,(ΔΜΕΒΟ/Α/Φ.7.49.13/177642/854/2015) και το έγγραφο 12237/20.8.2015 της προϊσταμένης της Επιθεώρησης Βορείου Ελλάδος του Σώματος Επιθεώρησης Περιβάλλοντος, Δόμησης, Ενέργειας και Μεταλλείων, που ανακαλούσε την λειτουργία των εν λόγω μεταλλείων.
Υπενθυμίζεται ότι η ανάκληση της λειτουργίας του μεταλλείου έγινε με απόφαση του Π. Σκουρλέτη, με την αιτιολογία ότι παραβιάστηκε ο όρος που ανέφερε ότι οι προβλεπόμενες δοκιμές των κοιτασμάτων της Ολυμπιάδας και Σκουριών έπρεπε να γίνουν επιτόπου, εντός των εγκαταστάσεων των μεταλλείων και όχι στις εγκαταστάσεις της εταιρείας Outotec στην Φινλανδία.
Σε βάρος της απόφασης είχαν προσφύγει τόσο η Ελληνικός Χρυσός όσο και σωματεία των εργαζομένων.
Κατά τις εν λόγω διασκέψεις της Ολομέλειας του ΣτΕ έγιναν δεκτές οι σχετικές προσφυγές κατά της απόφασης του κ. Σκουρλέτη, καθώς οι δικαστές δεσμευόντουσαν ουσιαστικά από την υπ΄ αριθμ. 3191/2015 απόφαση του Ε΄ Τμήματος του ΣτΕ, η οποία δημοσιεύθηκε στο τέλος του περασμένου Αυγούστου και αποτέλεσε προπομπό της απόφασης που ελήφθη κατά τις δύο διασκέψεις της Ολομέλειας του ΣτΕ.
Το Ε΄ Τμήμα του ΣτΕ είχε κρίνει ότι από μόνο του το γεγονός ότι οι εργαστηριακές δοκιμές δεν έγιναν επιτόπου στις εγκαταστάσεις της εταιρείας, αλλά στο εξωτερικό δεν αρκεί για να αποτελέσει λόγο ανάκλησης της άδειας.
Η απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ, η οποία ελήφθη κατά τις δύο διασκέψεις, αναμένεται να δημοσιευθεί μέσα στον μήνα.
διαβάστε περισσότερα...
Δευτέρα 18 Μαΐου 2015
ΣτΕ: Η επιβολή χρηματικών και ποινικών κυρώσεων για το λαθρεμπόριο πετρελαίου δεν προσκρούει στη νομοθεσία
Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας με την υπ΄ αριθμ. 1741/2015 απόφασή της έκρινε ότι δεν προσκρούει στην ευρωπαϊκή και ελληνική νομοθεσία, αλλά ούτε στις αποφάσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Δ.Ε.Ε.) και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η διπλή ποινή (χρηματικό πρόστιμο και ποινική καταδίκη) για τις περιπτώσεις της λαθρεμπορίας, αλλά ούτε αποτελεί διπλή κύρωση για το ίδιο αδίκημα σύμφωνα με την αρχή «κανείς δεν διώκεται, ούτε τιμωρείται ποινικά δις για το ίδιο αδίκημα».
Ειδικότερα, η Ολομέλεια του ΣτΕ αφού αναίρεσε απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά που είχε κρίνει τα αντίθετα, υποχρέωσε εταιρεία πετρελαιοειδών να πληρώσει το ποσό των 35.406 ευρώ που της επιβλήθηκε από το Ζ΄ Τελωνείο Ελευθέρων Τελωνειακών Συγκροτημάτων Πειραιώς, λόγω λαθρεμπορίας. Και αυτό παρά το γεγονός ότι από τα Ποινικά Δικαστήρια αθωώθηκε η επίμαχη εταιρεία λόγω αμφιβολιών.
Αναλυτικότερα, στην εταιρεία επιβλήθηκε το επίμαχο πρόστιμο (πολλαπλό τέλος λαθρεμπορίας) λόγω διαθέσεως με πλαστά τιμολόγια σε «μαϊμού» εταιρεία (ανύπαρκτη) 326.361 λίτρων πετρελαίου κίνησης λαθραίας προέλευσης προς κατανάλωση στην εσωτερική αγορά.
Η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε ότι το πολλαπλό τέλος που προβλέπει ο Τελωνειακός Κώδικας «δεν συνιστά ποινή του ποινικού δικαίου, που επιβάλλεται από τα ποινικά δικαστήρια υπό τους όρους και τις προϋποθέσεις της ποινικής διαδικασίας με σκοπό αυτόν που χαρακτηρίζει την "ποινή", δηλαδή τη γενικότερη νομική, ηθική και κοινωνική αποδοκιμασία της συμπεριφοράς του δράστη, αλλά έχει χαρακτήρα, όπως ρητώς άλλωστε διαλαμβάνεται στη διάταξη του άρθρου 89 παρ.2 του Τελωνειακού Κώδικα, διοικητικής κυρώσεως που επιβάλλεται από διοικητικά όργανα -υπό τον ουσιαστικό έλεγχο των διοικητικών δικαστηρίων- και εξυπηρετεί διαφορετικό σκοπό, που είναι η διασφάλιση της εισπράξεως κοινοτικών και εθνικών πόρων καθώς και η τήρηση και ομαλή εφαρμογή των κανόνων της τελωνειακής διαδικασίας».
Και συνεχίζει η Ολομέλεια του ΣτΕ ότι «το πολλαπλό τέλος όχι μόνο κατά τον τυπικό χαρακτηρισμό του στην ελληνική νομοθεσία αλλά και κατά τη φύση και τον χαρακτήρα του διαφέρει από τις κυρώσεις ποινικής φύσεως».
Εξάλλου, αναφέρει το ΣτΕ εφ' όσον η κύρωση του πολλαπλού τέλους δεν έχει ποινικό χαρακτήρα, δεν ανακύπτει ζήτημα εφαρμογής της αρχής ne bis in idem που διαλαμβάνεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 του 7ου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ καθώς και στο άρθρο 50 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ένωσης».
Τέλος, αναφέρει το ΣτΕ ότι η αμετάκλητη αθώωση του κατηγορουμένου από τα ποινικά δικαστήρια δεν αποκλείει την -κατόπιν συνεκτιμήσεως της αθωώσεώς του αυτής- αιτιολογημένη διαφορετική κρίση στο πλαίσιο της διοικητικής δίκης περί επιβολής πολλαπλού τέλους λόγω λαθρεμπορίας», πολύ περισσότερο μάλιστα όταν η αθώωση είναι λόγω αμφιβολιών.
διαβάστε περισσότερα...
Ειδικότερα, η Ολομέλεια του ΣτΕ αφού αναίρεσε απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά που είχε κρίνει τα αντίθετα, υποχρέωσε εταιρεία πετρελαιοειδών να πληρώσει το ποσό των 35.406 ευρώ που της επιβλήθηκε από το Ζ΄ Τελωνείο Ελευθέρων Τελωνειακών Συγκροτημάτων Πειραιώς, λόγω λαθρεμπορίας. Και αυτό παρά το γεγονός ότι από τα Ποινικά Δικαστήρια αθωώθηκε η επίμαχη εταιρεία λόγω αμφιβολιών.
Αναλυτικότερα, στην εταιρεία επιβλήθηκε το επίμαχο πρόστιμο (πολλαπλό τέλος λαθρεμπορίας) λόγω διαθέσεως με πλαστά τιμολόγια σε «μαϊμού» εταιρεία (ανύπαρκτη) 326.361 λίτρων πετρελαίου κίνησης λαθραίας προέλευσης προς κατανάλωση στην εσωτερική αγορά.
Η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε ότι το πολλαπλό τέλος που προβλέπει ο Τελωνειακός Κώδικας «δεν συνιστά ποινή του ποινικού δικαίου, που επιβάλλεται από τα ποινικά δικαστήρια υπό τους όρους και τις προϋποθέσεις της ποινικής διαδικασίας με σκοπό αυτόν που χαρακτηρίζει την "ποινή", δηλαδή τη γενικότερη νομική, ηθική και κοινωνική αποδοκιμασία της συμπεριφοράς του δράστη, αλλά έχει χαρακτήρα, όπως ρητώς άλλωστε διαλαμβάνεται στη διάταξη του άρθρου 89 παρ.2 του Τελωνειακού Κώδικα, διοικητικής κυρώσεως που επιβάλλεται από διοικητικά όργανα -υπό τον ουσιαστικό έλεγχο των διοικητικών δικαστηρίων- και εξυπηρετεί διαφορετικό σκοπό, που είναι η διασφάλιση της εισπράξεως κοινοτικών και εθνικών πόρων καθώς και η τήρηση και ομαλή εφαρμογή των κανόνων της τελωνειακής διαδικασίας».
Και συνεχίζει η Ολομέλεια του ΣτΕ ότι «το πολλαπλό τέλος όχι μόνο κατά τον τυπικό χαρακτηρισμό του στην ελληνική νομοθεσία αλλά και κατά τη φύση και τον χαρακτήρα του διαφέρει από τις κυρώσεις ποινικής φύσεως».
Εξάλλου, αναφέρει το ΣτΕ εφ' όσον η κύρωση του πολλαπλού τέλους δεν έχει ποινικό χαρακτήρα, δεν ανακύπτει ζήτημα εφαρμογής της αρχής ne bis in idem που διαλαμβάνεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 του 7ου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ καθώς και στο άρθρο 50 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ένωσης».
Τέλος, αναφέρει το ΣτΕ ότι η αμετάκλητη αθώωση του κατηγορουμένου από τα ποινικά δικαστήρια δεν αποκλείει την -κατόπιν συνεκτιμήσεως της αθωώσεώς του αυτής- αιτιολογημένη διαφορετική κρίση στο πλαίσιο της διοικητικής δίκης περί επιβολής πολλαπλού τέλους λόγω λαθρεμπορίας», πολύ περισσότερο μάλιστα όταν η αθώωση είναι λόγω αμφιβολιών.
διαβάστε περισσότερα...
Σάββατο 16 Μαΐου 2015
ΑΠΟΦΑΣΗ ΣτΕ: Αντισυνταγματική η φορολόγηση του επιδόματος αλλοδαπής των εκπαιδευτικών
Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας με μία σειρά αποφάσεων της (1853/2015 κ.λπ.) έκρινε ότι είναι αφορολόγητο το επίδομα αλλοδαπής που λαμβάνουν οι εκπαιδευτικοί όταν αποσπώνται στο εξωτερικό για να διδάξουν σε σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ενώ παράλληλα είναι αντισυνταγματικοί οι νόμοι που επιβάλλουν την φορολόγησή τους.
Η Ολομέλεια του ανωτάτου ακυρωτικού δικαστηρίου δικαίωσε εκπαιδευτικό ο οποίος είχε αποσπαστεί για να διδάξει σε σχολική μονάδα στην Γερμανία (Βαυαρία), κρίνοντας ότι το εν λόγω επίδομα εξωτερικού, «το οποίο λαμβάνουν οι αποσπασμένοι εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης Ελληνικών σχολείων, προκειμένου να ανταποκριθούν στην ανάγκη αντιμετωπίσεως των ειδικών συνθηκών διαβιώσεως σε κάθε χώρα και συνεπώς προς κάλυψη των δαπανών, στις οποίες αυτοί υποβάλλονται εξαιτίας της υπηρεσίας που τους έχει ανατεθεί, δεν επιτρέπεται κατά τα άρθρα 4 παράγραφος 5 και 78 παράγραφοι 1 και 4 του Συντάγματος, να υπόκειται σε φόρο εισοδήματος, δεδομένου ότι έχει αποζημιωτικό χαρακτήρα».
Ακόμα, οι σύμβουλοι Επικρατείας επισημαίνουν ότι σύμφωνα με τις συνταγματικές επιταγές δεν μπορεί το επίμαχο επίδομα να υπαχθεί σε φορολόγηση λόγω του αποζημιωτικού χαρακτήρα του και το αφορολόγητο του επίμαχου επιδόματος δεν το αναιρεί το ότι παρέχεται ανεξάρτητα από την προσκόμιση αποδεικτικών στοιχείων δαπανών.
Και αυτό γιατί οι δαπάνες είναι αναμενόμενες και «άρρηκτα συνδεδεμένες με την υπηρεσία την οποία ο εκπαιδευτικός προσφέρει ευρισκόμενος στην αλλοδαπή, καθώς και με το κόστος ζωής στη χώρα στην οποία υπηρετεί, για τον λόγο δε άλλωστε αυτό το ύψος του επιδόματος καθορίζεται για κάθε χώρα και με κριτήριο τις τοπικές συνθήκες διαβιώσεως».
διαβάστε περισσότερα...
Η Ολομέλεια του ανωτάτου ακυρωτικού δικαστηρίου δικαίωσε εκπαιδευτικό ο οποίος είχε αποσπαστεί για να διδάξει σε σχολική μονάδα στην Γερμανία (Βαυαρία), κρίνοντας ότι το εν λόγω επίδομα εξωτερικού, «το οποίο λαμβάνουν οι αποσπασμένοι εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης Ελληνικών σχολείων, προκειμένου να ανταποκριθούν στην ανάγκη αντιμετωπίσεως των ειδικών συνθηκών διαβιώσεως σε κάθε χώρα και συνεπώς προς κάλυψη των δαπανών, στις οποίες αυτοί υποβάλλονται εξαιτίας της υπηρεσίας που τους έχει ανατεθεί, δεν επιτρέπεται κατά τα άρθρα 4 παράγραφος 5 και 78 παράγραφοι 1 και 4 του Συντάγματος, να υπόκειται σε φόρο εισοδήματος, δεδομένου ότι έχει αποζημιωτικό χαρακτήρα».
Ακόμα, οι σύμβουλοι Επικρατείας επισημαίνουν ότι σύμφωνα με τις συνταγματικές επιταγές δεν μπορεί το επίμαχο επίδομα να υπαχθεί σε φορολόγηση λόγω του αποζημιωτικού χαρακτήρα του και το αφορολόγητο του επίμαχου επιδόματος δεν το αναιρεί το ότι παρέχεται ανεξάρτητα από την προσκόμιση αποδεικτικών στοιχείων δαπανών.
Και αυτό γιατί οι δαπάνες είναι αναμενόμενες και «άρρηκτα συνδεδεμένες με την υπηρεσία την οποία ο εκπαιδευτικός προσφέρει ευρισκόμενος στην αλλοδαπή, καθώς και με το κόστος ζωής στη χώρα στην οποία υπηρετεί, για τον λόγο δε άλλωστε αυτό το ύψος του επιδόματος καθορίζεται για κάθε χώρα και με κριτήριο τις τοπικές συνθήκες διαβιώσεως».
διαβάστε περισσότερα...
Παρασκευή 15 Μαΐου 2015
ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΤΕ Οριστική λύση για τα αυθαίρετα: Συνταγματικός ο νόμος για τη νομιμοποίηση
Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) με την υπ΄ αριθμ. 1858/2015 απόφασή της έκρινε ότι είναι συνταγματικά ανεκτές και νόμιμες οι ρυθμίσεις του νέου νόμου 4178/2013 για την νομιμοποίηση των αυθαιρέτων και απέρριψε ως απαράδεκτες τις προσφύγες κατοίκων του Αμαρουσίου. Ουσιαστικά λύνεται ο γόρδιος δεσμός για περίπου 1 εκατ. ιδιοκτήτες ακινήτων που προχώρησαν σε τακτοποιήσεις.
Συγκεκριμένα, η Ολομέλεια του ΣτΕ (πρόεδρος ο Σωτήρης Ρίζος και εισηγητής ο Σύμβουλος Επικρατείας Κωνσταντίνος Κουσούλης), έκρινε ότι δεν προσκρούει σε καμία συνταγματική διάταξη ο νόμος 4178/2013 για την αντιμετώπιση της αυθαίρετης δόμηση, που προβλέπει την διατήρηση για μεγάλο χρονικό διάστημα των αυθαιρέτων, την εξαίρεση τους από την κατεδάφιση, κ.λπ.
Στη δικαστική απόφαση επισημαίνεται ότι από τη δέσμη μέτρων που θεσμοθετούνται προς αποτροπή συνέχισης της άνομης οικοδομικής δραστηριότητας για το μέλλον, κρίνεται ότι οι σχετικές ρυθμίσεις του νόμου 4178/2013 που αναφέρονται στα αυθαίρετα του παρελθόντος είναι συνταγματικά ανεκτές.
Όμως, η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε ότι είναι αντίθετες στις Συνταγματικές διατάξεις: 1) για τη διάκριση των εξουσιών (άρθρο 26 του Συντάγματος), 2) το δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας (άρθρο 20 του Συντάγματος) και 3) την υποχρέωση συμμόρφωση της Πολιτείας προς τις δικαστικές αποφάσεις (άρθρο 95 του Συντάγματος), η ευνοϊκή εκείνη διάταξη του άρθρου 23 του νόμου 4178/2013, που προβλέπει ότι μπορούν να τακτοποιηθούν (νομιμοποιηθούν) τα ακίνητα που έχουν κριθεί αυθαίρετα και κατεδαφιστέα με τελεσίδική δικαστική απόφαση.
Να επισημανθεί ότι, εν τω μεταξύ, η διάταξη του άρθρου 23 του νόμου 4178/2013, αντικαστάθηκε με νέα, η οποία προβλέπει ότι παραμένουν κατεδαφιστέα τα ακίνητα που κρίθηκαν αυθαίρετα με δικαστική απόφαση.
Επίσης, οι σύμβουλοι Επικρατείας δεν δέχθηκαν απέρριψαν ως απαράδεκτο τον ισχυρισμό ότι ο επίμαχος νόμος για την νομιμοποίηση των αυθαιρέτων, προσκρούει στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ).
Υπενθυμίζεται ότι στο ΣτΕ είχαν προσφύγει τρεις κάτοικοι του Αμαρουσίου που ζητούσαν να ακυρωθούν ως αντισυνταγματικές και παράνομες οι υπουργικές αποφάσεις για την έναρξη λειτουργίας του πληροφορικού συστήματος διεκπεραίωσης των δηλώσεων υπαγωγής στον νόμο 4178/2013 που αφορά την νομιμοποίηση των αυθαιρέτων.
διαβάστε περισσότερα...
Συγκεκριμένα, η Ολομέλεια του ΣτΕ (πρόεδρος ο Σωτήρης Ρίζος και εισηγητής ο Σύμβουλος Επικρατείας Κωνσταντίνος Κουσούλης), έκρινε ότι δεν προσκρούει σε καμία συνταγματική διάταξη ο νόμος 4178/2013 για την αντιμετώπιση της αυθαίρετης δόμηση, που προβλέπει την διατήρηση για μεγάλο χρονικό διάστημα των αυθαιρέτων, την εξαίρεση τους από την κατεδάφιση, κ.λπ.
Στη δικαστική απόφαση επισημαίνεται ότι από τη δέσμη μέτρων που θεσμοθετούνται προς αποτροπή συνέχισης της άνομης οικοδομικής δραστηριότητας για το μέλλον, κρίνεται ότι οι σχετικές ρυθμίσεις του νόμου 4178/2013 που αναφέρονται στα αυθαίρετα του παρελθόντος είναι συνταγματικά ανεκτές.
Όμως, η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε ότι είναι αντίθετες στις Συνταγματικές διατάξεις: 1) για τη διάκριση των εξουσιών (άρθρο 26 του Συντάγματος), 2) το δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας (άρθρο 20 του Συντάγματος) και 3) την υποχρέωση συμμόρφωση της Πολιτείας προς τις δικαστικές αποφάσεις (άρθρο 95 του Συντάγματος), η ευνοϊκή εκείνη διάταξη του άρθρου 23 του νόμου 4178/2013, που προβλέπει ότι μπορούν να τακτοποιηθούν (νομιμοποιηθούν) τα ακίνητα που έχουν κριθεί αυθαίρετα και κατεδαφιστέα με τελεσίδική δικαστική απόφαση.
Να επισημανθεί ότι, εν τω μεταξύ, η διάταξη του άρθρου 23 του νόμου 4178/2013, αντικαστάθηκε με νέα, η οποία προβλέπει ότι παραμένουν κατεδαφιστέα τα ακίνητα που κρίθηκαν αυθαίρετα με δικαστική απόφαση.
Επίσης, οι σύμβουλοι Επικρατείας δεν δέχθηκαν απέρριψαν ως απαράδεκτο τον ισχυρισμό ότι ο επίμαχος νόμος για την νομιμοποίηση των αυθαιρέτων, προσκρούει στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ).
Υπενθυμίζεται ότι στο ΣτΕ είχαν προσφύγει τρεις κάτοικοι του Αμαρουσίου που ζητούσαν να ακυρωθούν ως αντισυνταγματικές και παράνομες οι υπουργικές αποφάσεις για την έναρξη λειτουργίας του πληροφορικού συστήματος διεκπεραίωσης των δηλώσεων υπαγωγής στον νόμο 4178/2013 που αφορά την νομιμοποίηση των αυθαιρέτων.
διαβάστε περισσότερα...
Πέμπτη 14 Μαΐου 2015
ΣτΕ: Οι πολίτες μπορούν να κάνουν κατασχέσεις στα ταμεία της εφορίας για οφειλές του Δημοσίου!
Η αυξημένη, 7μελής σύνθεση του ΣΤ΄ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας, με την υπ’ αριθμ’ 819/2015 απόφασή της, έκρινε ότι είναι επιτρεπτή μεν η κατάσχεση κινητής περιουσίας του ελληνικού Δημοσίου, όπως είναι τα χρήματα που υπάρχουν στα ταμεία των ΔΟΥ, αλλά υπό την προϋπόθεση ότι δεν δημιουργείται κίνδυνος ανατροπής της εκτέλεσης του κρατικού προϋπολογισμού.
Το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο (πρόεδρος Αθανάσιος Ράντος και εισηγήτρια η σύμβουλος Επικρατείας Μαρία Καραμανώφ) έκρινε ότι ήταν νόμιμη η κατάσχεση του ποσού των 22.800 ευρώ που είχε επιδικαστεί στον πολίτη λόγω του τραυματισμού του από στρατιωτικό αυτοκίνητο.
Το εν λόγω ποσό επιδικάστηκε από το Διοικητικό Εφετείο Θεσσαλονίκης.
Στη συνέχεια ο πολίτης κοινοποίησε στο Δημόσιο την δικαστική απόφαση προς εκτέλεση, αλλά το Δημόσιο δεν συμμορφώθηκε.
Κατόπιν αυτού, ο πολίτης με έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης κινητών πραγμάτων, κατάσχεσε μέσω δικαστικού επιμελητή το ποσό των 22.800 ευρώ από το ταμείο της ΔΟΥ Ενσήμων Αθηνών.
Αμέσως, το ελληνικό Δημόσιο άσκησε ανακοπή κατά της αναγκαστικής κατάσχεσης και πρόβαλε ότι ήταν παράνομη η κατάσχεση των εσόδων από τη διαχείριση ενσήμων, γιατί πρόκειται για δημόσια περιουσία αφιερωμένη στην εκπλήρωση δημοσίων σκοπών (κρατικός προϋπολογισμός).
Ωστόσο το ΣτΕ σημειώνει ότι «από το άρθρο 95 παράγραφος 5 του Συντάγματος, το οποίο επιτάσσει τη συμμόρφωση προς τις δικαστικές αποφάσεις, σε περίπτωση εκδόσεως δικαστικής αποφάσεως η οποία υποχρεώνει το Δημόσιο σε συμμόρφωση και εφ' όσον η υποχρέωση αυτή συνίσταται στην καταβολή χρηματικού ποσού, ο ιδιώτης διάδικος δύναται, για την ικανοποίηση της απαιτήσεως του, να χρησιμοποιήσει τα μέσα αναγκαστικής εκτελέσεως κατά του Δημοσίου και, ειδικότερα, να προβεί στην αναγκαστική κατάσχεση ταμειακών διαθεσίμων, χρημάτων δηλαδή του Δημοσίου, στην οικεία οικονομική υπηρεσία».
Και αυτό γιατί σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία (νόμος 3068/2002) «στην περιουσία του Δημοσίου, στην οποία και μόνον επιτρέπεται να γίνει αναγκαστική κατάσχεση, περιλαμβάνονται και τα χρηματικά διαθέσιμα του Δημοσίου, ανεξάρτητα από την πηγή από την οποία προέρχονται».
Παράλληλα, το ΣτΕ επικύρωσε την εφετειακή απόφαση που έκρινε ότι δεν είναι ακατάσχετα το σύνολο των χρημάτων που βρίσκονται στα ταμεία των ΔΟΥ, επειδή αποσκοπούν στην πληρωμή των εγγεγραμμένων στο ετήσιο προϋπολογισμό δαπανών και ενώ από την άλλη πλευρά υπάρχει το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα δικαστικής προστασίας το οποίο εμφανίζεται με την μορφή αναγκαστική κατάσχεσης κινητής περιουσίας.
Όπως υπογραμμίζουν οι σύμβουλοι Επικρατείας για «να υπερκαμφθεί το συνταγματικά προστατευμένο συνταγματικό δικαίωμα της δικαστικής προστασίας απαιτείται επιπλέον να δημιουργείται κίνδυνος ανατροπής της εκτέλεσης του κρατικού προϋπολογισμού ως προς την εκπλήρωση των δαπανών», όμως τον τελευταίο αυτό ισχυρισμό δεν τον προέβαλε το Δημόσιο. καταλήγει το ΣτΕ.
Τελικά, απορρίφθηκε η αίτηση αναίρεσης του Δημοσίου κατά της εφετειακής απόφασης και νομιμοποιήθηκε η κατάσχεση.
διαβάστε περισσότερα...
Το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο (πρόεδρος Αθανάσιος Ράντος και εισηγήτρια η σύμβουλος Επικρατείας Μαρία Καραμανώφ) έκρινε ότι ήταν νόμιμη η κατάσχεση του ποσού των 22.800 ευρώ που είχε επιδικαστεί στον πολίτη λόγω του τραυματισμού του από στρατιωτικό αυτοκίνητο.
Το εν λόγω ποσό επιδικάστηκε από το Διοικητικό Εφετείο Θεσσαλονίκης.
Στη συνέχεια ο πολίτης κοινοποίησε στο Δημόσιο την δικαστική απόφαση προς εκτέλεση, αλλά το Δημόσιο δεν συμμορφώθηκε.
Κατόπιν αυτού, ο πολίτης με έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης κινητών πραγμάτων, κατάσχεσε μέσω δικαστικού επιμελητή το ποσό των 22.800 ευρώ από το ταμείο της ΔΟΥ Ενσήμων Αθηνών.
Αμέσως, το ελληνικό Δημόσιο άσκησε ανακοπή κατά της αναγκαστικής κατάσχεσης και πρόβαλε ότι ήταν παράνομη η κατάσχεση των εσόδων από τη διαχείριση ενσήμων, γιατί πρόκειται για δημόσια περιουσία αφιερωμένη στην εκπλήρωση δημοσίων σκοπών (κρατικός προϋπολογισμός).
Ωστόσο το ΣτΕ σημειώνει ότι «από το άρθρο 95 παράγραφος 5 του Συντάγματος, το οποίο επιτάσσει τη συμμόρφωση προς τις δικαστικές αποφάσεις, σε περίπτωση εκδόσεως δικαστικής αποφάσεως η οποία υποχρεώνει το Δημόσιο σε συμμόρφωση και εφ' όσον η υποχρέωση αυτή συνίσταται στην καταβολή χρηματικού ποσού, ο ιδιώτης διάδικος δύναται, για την ικανοποίηση της απαιτήσεως του, να χρησιμοποιήσει τα μέσα αναγκαστικής εκτελέσεως κατά του Δημοσίου και, ειδικότερα, να προβεί στην αναγκαστική κατάσχεση ταμειακών διαθεσίμων, χρημάτων δηλαδή του Δημοσίου, στην οικεία οικονομική υπηρεσία».
Και αυτό γιατί σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία (νόμος 3068/2002) «στην περιουσία του Δημοσίου, στην οποία και μόνον επιτρέπεται να γίνει αναγκαστική κατάσχεση, περιλαμβάνονται και τα χρηματικά διαθέσιμα του Δημοσίου, ανεξάρτητα από την πηγή από την οποία προέρχονται».
Παράλληλα, το ΣτΕ επικύρωσε την εφετειακή απόφαση που έκρινε ότι δεν είναι ακατάσχετα το σύνολο των χρημάτων που βρίσκονται στα ταμεία των ΔΟΥ, επειδή αποσκοπούν στην πληρωμή των εγγεγραμμένων στο ετήσιο προϋπολογισμό δαπανών και ενώ από την άλλη πλευρά υπάρχει το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα δικαστικής προστασίας το οποίο εμφανίζεται με την μορφή αναγκαστική κατάσχεσης κινητής περιουσίας.
Όπως υπογραμμίζουν οι σύμβουλοι Επικρατείας για «να υπερκαμφθεί το συνταγματικά προστατευμένο συνταγματικό δικαίωμα της δικαστικής προστασίας απαιτείται επιπλέον να δημιουργείται κίνδυνος ανατροπής της εκτέλεσης του κρατικού προϋπολογισμού ως προς την εκπλήρωση των δαπανών», όμως τον τελευταίο αυτό ισχυρισμό δεν τον προέβαλε το Δημόσιο. καταλήγει το ΣτΕ.
Τελικά, απορρίφθηκε η αίτηση αναίρεσης του Δημοσίου κατά της εφετειακής απόφασης και νομιμοποιήθηκε η κατάσχεση.
διαβάστε περισσότερα...
Τετάρτη 13 Μαΐου 2015
Το ΣτΕ δεν ενέκρινε το επίδομα αυξημένης ετοιμότητας στους ειδικούς φρουρούς
Το ΣΤ΄ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας με μια σειρά αποφάσεων (1748/2015,κ.λπ.) έκρινε ότι οι ειδικοί φρουροί της Ελληνικής Αστυνομίας δεν δικαιούνται το επίδομα αυξημένης ετοιμότητας για νυκτερινή υπηρεσία, κατά τη διετία 2000 έως 2002 και αναίρεσε αντίστοιχες αποφάσεις των Διοικητικών Πρωτοδικείων που είχαν ταχθεί υπέρ της χορήγησής του.
Αναλυτικότερα, ειδικοί φρουροί είχαν προσφύγει στα Διοικητικά Δικαστήρια και ζητούσαν διαφορές αποδοχών, για την διετία 2000-2002, λόγω της μη χορήγησης του επίμαχου επιδόματος, υποστηρίζοντας ότι είναι αντισυνταγματικός και παράνομος ο αποκλεισμός των ειδικών φρουρών από την χορήγηση του εν λόγω επιδόματος, το οποίο το λαμβάνει το αστυνομικό προσωπικό της ΕΛΑΣ. Διευκρινίζεται, ότι το συγκεκριμένο επίδομα, από 1η Ιανουαρίου 2002 και μετά, με υπουργική απόφαση, το λαμβάνουν και οι ειδικοί φρουροί.
Αρχικά, τα Διοικητικά Πρωτοδικεία, δικαίωσαν τους ειδικούς φρουρούς κρίνοντας ότι η μη χορήγηση αντίκειται στην συνταγματική αρχή της ισότητας και προς άρση της αντισυνταγματικότητας αυτής πρέπει να χορηγηθεί το επίδομα και σ΄ αυτούς.
Αντίθετα, το ΣτΕ αποφάνθηκε ότι οι ειδικοί φρουροί αποτελούν ιδιαίτερη κατηγορία προσωπικού του υπουργείου Δημόσιας Τάξης, "τελούν υπό διαφορετικό υπηρεσιακό καθεστώς και ιδίως χωρίς δυνατότητα εξελίξεως στην ιεραρχία, σε σχέση με το αστυνομικό προσωπικό, ασκούν, δε, καθήκοντα τα οποία σε κάθε περίπτωση είναι ειδικότερα και μερικότερα, σε σχέση με την γενική αστυνομική αρμοδιότητα, η οποία έχει ανατεθεί στο αστυνομικό προσωπικό".
Παράλληλα, όπως αναφέρουν οι σύμβουλοι Επικρατείας, οι ειδικοί φρουροί είναι διαφορετική κατηγορία προσωπικού της ΕΛΑΣ, και "μπορεί να τύχουν διαφορετικής μεταχειρίσεως από τον νομοθέτη, χωρίς τούτο να συνεπάγεται παραβίαση της συνταγματικής αρχής της ισότητας".
Τέλος, το ΣτΕ έκρινε ότι η σχετική νομοθετική διάταξη, που προβλέπει την μη χορήγηση του επίμαχου επιδόματος (για το προ του 2002 διαστήματος), δεν αντίκειται στο άρθρο 4 του Συντάγματος περί ισότητας.
διαβάστε περισσότερα...
Αναλυτικότερα, ειδικοί φρουροί είχαν προσφύγει στα Διοικητικά Δικαστήρια και ζητούσαν διαφορές αποδοχών, για την διετία 2000-2002, λόγω της μη χορήγησης του επίμαχου επιδόματος, υποστηρίζοντας ότι είναι αντισυνταγματικός και παράνομος ο αποκλεισμός των ειδικών φρουρών από την χορήγηση του εν λόγω επιδόματος, το οποίο το λαμβάνει το αστυνομικό προσωπικό της ΕΛΑΣ. Διευκρινίζεται, ότι το συγκεκριμένο επίδομα, από 1η Ιανουαρίου 2002 και μετά, με υπουργική απόφαση, το λαμβάνουν και οι ειδικοί φρουροί.
Αρχικά, τα Διοικητικά Πρωτοδικεία, δικαίωσαν τους ειδικούς φρουρούς κρίνοντας ότι η μη χορήγηση αντίκειται στην συνταγματική αρχή της ισότητας και προς άρση της αντισυνταγματικότητας αυτής πρέπει να χορηγηθεί το επίδομα και σ΄ αυτούς.
Αντίθετα, το ΣτΕ αποφάνθηκε ότι οι ειδικοί φρουροί αποτελούν ιδιαίτερη κατηγορία προσωπικού του υπουργείου Δημόσιας Τάξης, "τελούν υπό διαφορετικό υπηρεσιακό καθεστώς και ιδίως χωρίς δυνατότητα εξελίξεως στην ιεραρχία, σε σχέση με το αστυνομικό προσωπικό, ασκούν, δε, καθήκοντα τα οποία σε κάθε περίπτωση είναι ειδικότερα και μερικότερα, σε σχέση με την γενική αστυνομική αρμοδιότητα, η οποία έχει ανατεθεί στο αστυνομικό προσωπικό".
Παράλληλα, όπως αναφέρουν οι σύμβουλοι Επικρατείας, οι ειδικοί φρουροί είναι διαφορετική κατηγορία προσωπικού της ΕΛΑΣ, και "μπορεί να τύχουν διαφορετικής μεταχειρίσεως από τον νομοθέτη, χωρίς τούτο να συνεπάγεται παραβίαση της συνταγματικής αρχής της ισότητας".
Τέλος, το ΣτΕ έκρινε ότι η σχετική νομοθετική διάταξη, που προβλέπει την μη χορήγηση του επίμαχου επιδόματος (για το προ του 2002 διαστήματος), δεν αντίκειται στο άρθρο 4 του Συντάγματος περί ισότητας.
διαβάστε περισσότερα...
Δευτέρα 11 Μαΐου 2015
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ Πράσινο φως για την τουριστική αξιοποίηση της έκτασης στη Μονή Τοπλού
Το «πράσινο φως» άναψε η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας για την υλοποίηση της επένδυσης της εταιρείας βρετανικών συμφερόντων Loyalward L.t.d., σε έκταση 22.120,349 στρεμμάτων της Μονής Τοπλού που βρίσκεται πλησίον του Φοινικοδάσους Βάι της Κρήτης. Η επίμαχη επένδυση υπερβαίνει το ποσό των 100.000.000 ευρώ.
Σύμφωνα με το Πρώτο Θέμα, στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο κατατέθηκε σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος για την έγκριση «ειδικού σχεδίου χωρικής ανάπτυξης στρατηγικής επένδυσης "Ίτανος Γαία" στη θέση χερσόνησος Σίδερο, στην περιοχή Ιτάνου, του Δήμου Σητείας της περιφέρειας Κρήτης».
Με άλλα λόγια, με το επίμαχο διάταγμα επιχειρείται η έγκριση Ειδικού Σχεδίου Χωρικής Ανάπτυξης Στρατηγικών Επενδύσεων (ΕΣΧΑΣΕ) ακίνητου 22.120,349 στρεμμάτων που βρίσκεται πλησίον του Φοινικοδάσους Βάι και της Ιεράς Μονής «Παναγίας Ακρωτηριανής και Αγίου Ιωάννου Θεολόγου» (Τοπλού).
Πρόκειται για μια έκταση στο Βορειοανατολικό άκρο Κρήτης που εντάσσεται στο Δήμο Σητείας (δημοτικό διαμέρισμα Ιτάνου) και εκτείνεται σε περιοχή που καταλήγει στη χερσόνησο Σίδερο. Είναι παράκτια περιοχή και ανήκει κατά κυριότητα στο κοινωφελές Εκκλησιαστικό Ίδρυμα «Παναγία η Ακρωτηριανή» που συστάθηκε από την Ιερά Μονή Τοπλού και την Ιερά Μητρόπολη Ιεραπύτνης και Σητείας. Η επίμαχη έκταση αποτελεί περιουσία του εν λόγω Ιδρύματος, το οποίο ιδρύθηκε με το από 27.5.1992 Προεδρικό Διάταγμα.
Το σύνολο της περιοχής έχει παραχωρηθεί στη βρετανική εταιρεία Loyalward L.t.d., η οποία και ανέλαβε την τουριστική αξιοποίηση της περιοχής αυτής κατόπιν διεθνούς διαγωνισμού, ο οποίος την ανέδειξε ως ανάδοχο του έργου. Στη συνέχεια υπεγράφη η από 14.7.1998 σύμβαση παραχώρησης χρήσεως γης τουριστικής αναπτύξεως και εκμετάλλευσης μεταξύ του Ιδρύματος και των βρετανικών συμφερόντων εταιρείας. Στην επίμαχη έκταση υπάγεται ο Όρμος του Βάι με το γνωστό φοινικόδασος και ο αρχαιολογικός χώρος της Ιτάνου.
Το ύψος της επένδυσης υπερβαίνει το ποσό των 100.000.000 ευρώ. Για την υπαγωγή της επένδυσης στις διαδικασίες στρατηγικών επενδύσεων συνεκτιμήθηκαν, μεταξύ των άλλων, η δημιουργία 1.200 θέσεων άμεσης απασχόλησης -οι οποίες εκτιμήθηκε ότι θα συμβάλλουν στη δημιουργία και έμμεσων θέσεων εργασίας, η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας σε περιφερειακό επίπεδο μέσω της βελτίωσης του τουρισμού και η αύξηση των αφίξεων τουριστών.
Να σημειωθεί ότι το Ε.Σ.Χ.Α.Σ.Ε. σύμφωνα με τη νομοθεσία αποτελεί σχέδιο το οποίο στοχεύει «στην επίτευξη ειδικού οικονομικού και αναπτυξιακού σκοπού, ικανού να υποβοηθήσει γενικώς την οικονομία της χώρας, αλλά και να συμβάλει στην άμεση αντιμετώπιση της παρούσης οικονομικής κρίσεως».
Όπως είναι γνωστό η Κρήτη εντάσσεται στα «νησιά με σημαντική τουριστική δραστηριότητα ή στα νησιά που αναπτύσσονται τουριστικά».
Η Ολομέλεια του ΣτΕ (πρόεδρος ο Σωτήρης Ρίζος και εισηγητής ο σύμβουλος Επικρατείας Χρήστος Ντουχάνης) με την υπ΄ αριθμ. 29/2015 γνωμοδότησή της έκρινε νόμιμο το επίμαχο σχέδιο διατάγματος και έκανε ορισμένες νομοτεχνικού περιεχομένου παρατηρήσεις.
διαβάστε περισσότερα...
Σύμφωνα με το Πρώτο Θέμα, στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο κατατέθηκε σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος για την έγκριση «ειδικού σχεδίου χωρικής ανάπτυξης στρατηγικής επένδυσης "Ίτανος Γαία" στη θέση χερσόνησος Σίδερο, στην περιοχή Ιτάνου, του Δήμου Σητείας της περιφέρειας Κρήτης».
Με άλλα λόγια, με το επίμαχο διάταγμα επιχειρείται η έγκριση Ειδικού Σχεδίου Χωρικής Ανάπτυξης Στρατηγικών Επενδύσεων (ΕΣΧΑΣΕ) ακίνητου 22.120,349 στρεμμάτων που βρίσκεται πλησίον του Φοινικοδάσους Βάι και της Ιεράς Μονής «Παναγίας Ακρωτηριανής και Αγίου Ιωάννου Θεολόγου» (Τοπλού).
Πρόκειται για μια έκταση στο Βορειοανατολικό άκρο Κρήτης που εντάσσεται στο Δήμο Σητείας (δημοτικό διαμέρισμα Ιτάνου) και εκτείνεται σε περιοχή που καταλήγει στη χερσόνησο Σίδερο. Είναι παράκτια περιοχή και ανήκει κατά κυριότητα στο κοινωφελές Εκκλησιαστικό Ίδρυμα «Παναγία η Ακρωτηριανή» που συστάθηκε από την Ιερά Μονή Τοπλού και την Ιερά Μητρόπολη Ιεραπύτνης και Σητείας. Η επίμαχη έκταση αποτελεί περιουσία του εν λόγω Ιδρύματος, το οποίο ιδρύθηκε με το από 27.5.1992 Προεδρικό Διάταγμα.
Το σύνολο της περιοχής έχει παραχωρηθεί στη βρετανική εταιρεία Loyalward L.t.d., η οποία και ανέλαβε την τουριστική αξιοποίηση της περιοχής αυτής κατόπιν διεθνούς διαγωνισμού, ο οποίος την ανέδειξε ως ανάδοχο του έργου. Στη συνέχεια υπεγράφη η από 14.7.1998 σύμβαση παραχώρησης χρήσεως γης τουριστικής αναπτύξεως και εκμετάλλευσης μεταξύ του Ιδρύματος και των βρετανικών συμφερόντων εταιρείας. Στην επίμαχη έκταση υπάγεται ο Όρμος του Βάι με το γνωστό φοινικόδασος και ο αρχαιολογικός χώρος της Ιτάνου.
Το ύψος της επένδυσης υπερβαίνει το ποσό των 100.000.000 ευρώ. Για την υπαγωγή της επένδυσης στις διαδικασίες στρατηγικών επενδύσεων συνεκτιμήθηκαν, μεταξύ των άλλων, η δημιουργία 1.200 θέσεων άμεσης απασχόλησης -οι οποίες εκτιμήθηκε ότι θα συμβάλλουν στη δημιουργία και έμμεσων θέσεων εργασίας, η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας σε περιφερειακό επίπεδο μέσω της βελτίωσης του τουρισμού και η αύξηση των αφίξεων τουριστών.
Να σημειωθεί ότι το Ε.Σ.Χ.Α.Σ.Ε. σύμφωνα με τη νομοθεσία αποτελεί σχέδιο το οποίο στοχεύει «στην επίτευξη ειδικού οικονομικού και αναπτυξιακού σκοπού, ικανού να υποβοηθήσει γενικώς την οικονομία της χώρας, αλλά και να συμβάλει στην άμεση αντιμετώπιση της παρούσης οικονομικής κρίσεως».
Όπως είναι γνωστό η Κρήτη εντάσσεται στα «νησιά με σημαντική τουριστική δραστηριότητα ή στα νησιά που αναπτύσσονται τουριστικά».
Η Ολομέλεια του ΣτΕ (πρόεδρος ο Σωτήρης Ρίζος και εισηγητής ο σύμβουλος Επικρατείας Χρήστος Ντουχάνης) με την υπ΄ αριθμ. 29/2015 γνωμοδότησή της έκρινε νόμιμο το επίμαχο σχέδιο διατάγματος και έκανε ορισμένες νομοτεχνικού περιεχομένου παρατηρήσεις.
διαβάστε περισσότερα...
Σάββατο 29 Νοεμβρίου 2014
Προσφυγή στο ΣτΕ κατά των μετεγγραφών
Στο Συμβούλιο της Επικρατείας, προσέφυγαν η Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου, το Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και 115 μέλη του Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού των Σχολών αυτών (καθηγητές) υποστηρίζοντας, ότι προσκρούουν στο Σύνταγμα τόσο οι αποφάσεις του υπουργού Παιδείας όσο και οι σχετικοί νόμοι που προβλέπουν τη διαδικασία μετεγγραφής των φοιτητών.
Στην προσφυγή των καθηγητών, η οποία θα συζητηθεί ενώπιον τη Ολομέλειας του ΣτΕ και θα υποστηριχθεί από τον δικηγόρο Δ. Μέλισσα, υπογραμμίζεται, ότι οι διατάξεις των άρθρων 53 του νόμου 4264/2014 και 47 του νόμου 4274/2014 παραβιάζουν το άρθρο 4, 5, 16, 24 και 106 του Συντάγματος και ως εκ τούτου, οι στηριζόμενες επ' αυτών δύο επίμαχες αποφάσεις (προσβαλλόμενες) του υπουργού Παιδείας, είναι μη νόμιμες και ακυρωτέες.
Αναλυτικότερα, οι καθηγητές ζητούν να ακυρωθούν:
1) Η υπ' αριθ. Φ1/161748/Β3/2014 απόφαση του υπουργού Παιδείας για την «ρύθμιση θεμάτων για τη μεταφορά θέσης εισαγωγής με οικονομικά κριτήρια του σχολικού έτους 2013−2014 στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
2) Η υπ' αριθ. Φ1/161753/Β3/2104 απόφαση του υπουργού Παιδείας για την «ρύθμιση θεμάτων για τη μεταφορά θέσης εισαγωγής πολυτέκνων, τριτέκνων και ειδικών κατηγοριών».
Όπως υποστηρίζουν οι πανεπιστημιακοί καθηγητές, οι επίμαχες υπουργικές αποφάσεις αυξάνουν υπέρμετρα τον αριθμό των σπουδαστών καθώς και ότι ο νόμος για τις μεταγραφές δεν προβλέπει «ποιοτικά και κυρίως ποσοτικά κριτήρια με βάση τα οποία θα διεξαχθεί η επιλογή μεταξύ των δυνητικά δικαιούχων τη μεταφορά θέσης».
Αντίθετα, «προβλέπεται η αποδοχή όλων των αιτήσεων ως συνέπεια της ιδιότητας αυτών ως πολύτεκνων, τρίτεκνων, τέκνων με αδελφό ήδη φοιτητή, ορφανών τέκνων, αδελφών ή συζύγων ατόμων με αναπηρία, τέκνων θυμάτων τρομοκρατίας, πολύδυμων τέκνων ή με αδελφό που εισήχθη στην τριτοβάθμια εκπαίδευση με διάκριση».
Επίσης, αναφέρεται, ότι δεν ελήφθη υπόψη η γνώμη των ΑΕΙ για την αιφνίδια και μαζική εισαγωγή των επιπλέον σπουδαστών εκ μετεγγραφής στις Σχολές τους, τη στιγμή που το ίδιο το αρμόδιο υπουργείο δεν είναι σε θέση να υπολογίσει καν τον τεράστιο αριθμό εισακτέων που επίκειται να παραλύσει το επίπεδο σπουδών και την εν γένει λειτουργία των Ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Και αυτό, γιατί τα κριτήρια με τα οποία αποφασίστηκε η μετεγγραφή του μεγαλύτερου όγκου των αιτούντων δεν είναι ακαδημαϊκά και αντικειμενικά, αλλά υποκειμενικά και αυθαίρετα, καθώς βασίζονται σε τυχαία γεγονότα, όπως είναι η οικογενειακή και η οικονομική κατάσταση των αιτούντων.
διαβάστε περισσότερα...
Στην προσφυγή των καθηγητών, η οποία θα συζητηθεί ενώπιον τη Ολομέλειας του ΣτΕ και θα υποστηριχθεί από τον δικηγόρο Δ. Μέλισσα, υπογραμμίζεται, ότι οι διατάξεις των άρθρων 53 του νόμου 4264/2014 και 47 του νόμου 4274/2014 παραβιάζουν το άρθρο 4, 5, 16, 24 και 106 του Συντάγματος και ως εκ τούτου, οι στηριζόμενες επ' αυτών δύο επίμαχες αποφάσεις (προσβαλλόμενες) του υπουργού Παιδείας, είναι μη νόμιμες και ακυρωτέες.
Αναλυτικότερα, οι καθηγητές ζητούν να ακυρωθούν:
1) Η υπ' αριθ. Φ1/161748/Β3/2014 απόφαση του υπουργού Παιδείας για την «ρύθμιση θεμάτων για τη μεταφορά θέσης εισαγωγής με οικονομικά κριτήρια του σχολικού έτους 2013−2014 στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
2) Η υπ' αριθ. Φ1/161753/Β3/2104 απόφαση του υπουργού Παιδείας για την «ρύθμιση θεμάτων για τη μεταφορά θέσης εισαγωγής πολυτέκνων, τριτέκνων και ειδικών κατηγοριών».
Όπως υποστηρίζουν οι πανεπιστημιακοί καθηγητές, οι επίμαχες υπουργικές αποφάσεις αυξάνουν υπέρμετρα τον αριθμό των σπουδαστών καθώς και ότι ο νόμος για τις μεταγραφές δεν προβλέπει «ποιοτικά και κυρίως ποσοτικά κριτήρια με βάση τα οποία θα διεξαχθεί η επιλογή μεταξύ των δυνητικά δικαιούχων τη μεταφορά θέσης».
Αντίθετα, «προβλέπεται η αποδοχή όλων των αιτήσεων ως συνέπεια της ιδιότητας αυτών ως πολύτεκνων, τρίτεκνων, τέκνων με αδελφό ήδη φοιτητή, ορφανών τέκνων, αδελφών ή συζύγων ατόμων με αναπηρία, τέκνων θυμάτων τρομοκρατίας, πολύδυμων τέκνων ή με αδελφό που εισήχθη στην τριτοβάθμια εκπαίδευση με διάκριση».
Επίσης, αναφέρεται, ότι δεν ελήφθη υπόψη η γνώμη των ΑΕΙ για την αιφνίδια και μαζική εισαγωγή των επιπλέον σπουδαστών εκ μετεγγραφής στις Σχολές τους, τη στιγμή που το ίδιο το αρμόδιο υπουργείο δεν είναι σε θέση να υπολογίσει καν τον τεράστιο αριθμό εισακτέων που επίκειται να παραλύσει το επίπεδο σπουδών και την εν γένει λειτουργία των Ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Και αυτό, γιατί τα κριτήρια με τα οποία αποφασίστηκε η μετεγγραφή του μεγαλύτερου όγκου των αιτούντων δεν είναι ακαδημαϊκά και αντικειμενικά, αλλά υποκειμενικά και αυθαίρετα, καθώς βασίζονται σε τυχαία γεγονότα, όπως είναι η οικογενειακή και η οικονομική κατάσταση των αιτούντων.
διαβάστε περισσότερα...
Δευτέρα 17 Νοεμβρίου 2014
Αλλάξτε σε έξι μήνες τις αντικειμενικές
Απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας τινάζει στον «αέρα» τον προγραμματισμό της κυβέρνησης για αναπροσαρμογή των αντικειμενικών αξιών ακινήτων το 2017.
Η Ολομέλεια του ΣτΕ κάνοντας δεκτή προσφυγή 13 φορολογουμένων διέταξε την αναπροσαρμογή των αντικειμενικών αξίων εντός έξι μηνών.
Η απόφαση του ΣτΕ ανατρέπει τον σχεδιασμό του οικονομικού επιτελείου για την ευθυγράμμιση των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων στα επίπεδα των εμπορικών τιμών μετά από δυο χρόνια, ενώ παράλληλα αναμένεται να προκαλέσει «τρύπα» στα έσοδα κυρίως του ΕΝΦΙΑ, αφού αυτά έχουν υπολογιστεί με βάση τις σημερινές αντικειμενικές αξίες, οι οποίες στις περισσότερες περιπτώσεις είναι πολύ υψηλότερες ακόμη και διπλάσιες ή τριπλάσιες από τις εμπορικές αξίες των ακινήτων. Κύκλοι του υπουργείου Οικονομικών ανέφεραν ότι αναμένουν να καθαρογραφεί και να δημοσιευθεί επίσημα η απόφαση του ΣτΕ, ενώ ξεκαθάριζαν ότι σε κάθε περίπτωση η Διοίκηση θα εναρμονιστεί με την απόφαση του ανώτατου δικαστηρίου.
Η Ολομέλεια με την υπ΄ αριθμ. 4003/2014 απόφασή της έκρινε ότι «υφίσταται παράνομη παράλειψη της διοίκησης να προβεί στην επιβαλλόμενη από το άρθρο 41 του νόμου 1249/1982 έκδοση απόφασης αναπροσαρμογής των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων της χώρας. Η παράλειψη αυτή συντελέστηκε με την πάροδο εύλογου χρόνου από την παρέλευση διετίας από την αναπροσαρμογή των τιμών του έτους 2007».
Οι σύμβουλοι Επικρατείας υπογραμμίζουν ότι κανονικά έπρεπε να ακυρώσουν αναδρομικά την παράλειψη της αναπροσαρμογής των αντικειμενικών αξιών, αλλά σταθμίζοντας το συμφέρον των πολιτών και το έντονο δημόσιο συμφέρον, που θα πλήξει αιφνιδιαστικά τα έσοδα του κράτους με την έκδοση μιας αρνητικής απόφασης για την κυβέρνηση, δίνουν την εξάμηνη αυτή προθεσμία στο υπουργείο Οικονομικών για να προβεί στην επίμαχη αναπροσαρμογή.
Το Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο, αποφάνθηκε μετά από προσφυγή που έγινε από στελέχη, φίλους και τον πρόεδρο της Δράσης, Θόδωρο Σκυλακάκη. Η απόφαση του ΣτΕ σύμφωνα με τη Δράση «θα δώσει οικονομική ανακούφιση σε εκατομμύρια πολίτες που φορολογούνται με τρόπο παράλογο σε περιουσία που ουσιαστικά δεν έχουν. Αποτελεί ταυτόχρονα δικαίωση της επίμονης εκστρατείας της Δράσης για την παράλογη φορολογία των ακινήτων».
Οι δικαστές δεν παραλείπουν να αναφέρουν ότι «κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης και ιδίως από το 2011, οι τιμές των ακινήτων της χώρας μειώνονται».
Μάλιστα επικαλούνται έκθεση του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος στην οποία περιλαμβάνονται συγκεκριμένα στοιχεία για τη μείωση των αντικειμενικών αξιών.
Στις περισσότερες περιοχές της χώρας οι αντικειμενικές αξίες -οι οποίες παραμένουν «παγωμένες» στα επίπεδα του 2007- υπερβαίνουν τις τιμές της αγοράς, με αποτέλεσμα οι φόροι που καλούνται να πληρώσουν οι φορολογούμενοι είναι υπέρογκοι, καθώς υπολογίζονται σε πλασματικές τιμές που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Μάλιστα σε ορισμένες περιοχές οι αντικειμενικές αξίες είναι υψηλότερες ακόμη και πάνω από 50% σε σχέση με τις τιμές που πωλούνται τα ακίνητα.
Η μείωση των αντικειμενικών θα ελαφρύνει τους φόρους που επιβάλλονται στα ακίνητα, όπως ο φόρος μεταβίβασης, οι φόροι γονικών παροχών, κληρονομιάς και κυρίως τον Ενιαίο Φόρο Ιδιοκτησίας Ακινήτων. Υπάρχουν, ωστόσο, και περιοχές στις οποίες θα πρέπει να υπάρξει μείωση κατά 30%-40%, κυρίως στις υποβαθμισμένες γειτονιές του Λεκανοπεδίου.
διαβάστε περισσότερα...
Η Ολομέλεια του ΣτΕ κάνοντας δεκτή προσφυγή 13 φορολογουμένων διέταξε την αναπροσαρμογή των αντικειμενικών αξίων εντός έξι μηνών.
Η απόφαση του ΣτΕ ανατρέπει τον σχεδιασμό του οικονομικού επιτελείου για την ευθυγράμμιση των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων στα επίπεδα των εμπορικών τιμών μετά από δυο χρόνια, ενώ παράλληλα αναμένεται να προκαλέσει «τρύπα» στα έσοδα κυρίως του ΕΝΦΙΑ, αφού αυτά έχουν υπολογιστεί με βάση τις σημερινές αντικειμενικές αξίες, οι οποίες στις περισσότερες περιπτώσεις είναι πολύ υψηλότερες ακόμη και διπλάσιες ή τριπλάσιες από τις εμπορικές αξίες των ακινήτων. Κύκλοι του υπουργείου Οικονομικών ανέφεραν ότι αναμένουν να καθαρογραφεί και να δημοσιευθεί επίσημα η απόφαση του ΣτΕ, ενώ ξεκαθάριζαν ότι σε κάθε περίπτωση η Διοίκηση θα εναρμονιστεί με την απόφαση του ανώτατου δικαστηρίου.
Η Ολομέλεια με την υπ΄ αριθμ. 4003/2014 απόφασή της έκρινε ότι «υφίσταται παράνομη παράλειψη της διοίκησης να προβεί στην επιβαλλόμενη από το άρθρο 41 του νόμου 1249/1982 έκδοση απόφασης αναπροσαρμογής των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων της χώρας. Η παράλειψη αυτή συντελέστηκε με την πάροδο εύλογου χρόνου από την παρέλευση διετίας από την αναπροσαρμογή των τιμών του έτους 2007».
Οι σύμβουλοι Επικρατείας υπογραμμίζουν ότι κανονικά έπρεπε να ακυρώσουν αναδρομικά την παράλειψη της αναπροσαρμογής των αντικειμενικών αξιών, αλλά σταθμίζοντας το συμφέρον των πολιτών και το έντονο δημόσιο συμφέρον, που θα πλήξει αιφνιδιαστικά τα έσοδα του κράτους με την έκδοση μιας αρνητικής απόφασης για την κυβέρνηση, δίνουν την εξάμηνη αυτή προθεσμία στο υπουργείο Οικονομικών για να προβεί στην επίμαχη αναπροσαρμογή.
Το Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο, αποφάνθηκε μετά από προσφυγή που έγινε από στελέχη, φίλους και τον πρόεδρο της Δράσης, Θόδωρο Σκυλακάκη. Η απόφαση του ΣτΕ σύμφωνα με τη Δράση «θα δώσει οικονομική ανακούφιση σε εκατομμύρια πολίτες που φορολογούνται με τρόπο παράλογο σε περιουσία που ουσιαστικά δεν έχουν. Αποτελεί ταυτόχρονα δικαίωση της επίμονης εκστρατείας της Δράσης για την παράλογη φορολογία των ακινήτων».
Οι δικαστές δεν παραλείπουν να αναφέρουν ότι «κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης και ιδίως από το 2011, οι τιμές των ακινήτων της χώρας μειώνονται».
Μάλιστα επικαλούνται έκθεση του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος στην οποία περιλαμβάνονται συγκεκριμένα στοιχεία για τη μείωση των αντικειμενικών αξιών.
Στις περισσότερες περιοχές της χώρας οι αντικειμενικές αξίες -οι οποίες παραμένουν «παγωμένες» στα επίπεδα του 2007- υπερβαίνουν τις τιμές της αγοράς, με αποτέλεσμα οι φόροι που καλούνται να πληρώσουν οι φορολογούμενοι είναι υπέρογκοι, καθώς υπολογίζονται σε πλασματικές τιμές που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Μάλιστα σε ορισμένες περιοχές οι αντικειμενικές αξίες είναι υψηλότερες ακόμη και πάνω από 50% σε σχέση με τις τιμές που πωλούνται τα ακίνητα.
Η μείωση των αντικειμενικών θα ελαφρύνει τους φόρους που επιβάλλονται στα ακίνητα, όπως ο φόρος μεταβίβασης, οι φόροι γονικών παροχών, κληρονομιάς και κυρίως τον Ενιαίο Φόρο Ιδιοκτησίας Ακινήτων. Υπάρχουν, ωστόσο, και περιοχές στις οποίες θα πρέπει να υπάρξει μείωση κατά 30%-40%, κυρίως στις υποβαθμισμένες γειτονιές του Λεκανοπεδίου.
διαβάστε περισσότερα...
Παρασκευή 3 Οκτωβρίου 2014
ΣτΕ: Αντισυνταγματικές οι δεσμεύσεις τραπεζικών λογαριασμών και θυρίδων
Αντισυνταγματικές κρίνει η Ολομέλεια Συμβουλίου της Επικρατείας τις διατάξεις του νόμου που επιτρέπουν δεσμεύσεις τραπεζικών λογαριασμών και θυρίδων που έγιναν με πράξη προϊσταμένου του ΣΔΟΕ λόγω ενδείξεων οικονομικών εγκλημάτων και λαθρεμπορίας μεγάλης έκτασης βάσει του άρθρου 30, παρ. 5 του Ν. 3296/2004.
Οι δικαστές επισημαίνουν ότι η δέσμευση αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος, ωστόσο αυτό δεν αρκεί για να καταστήσει συνταγματικά ανεκτή μια τόσο σοβαρή επέμβαση σε συνταγματικώς προστατευόμενα αγαθά του ελεγχόμενου". Το άρθρο 30, παρ. 5 του Ν. 3296/2004 προβλέπει ότι "Δεσμεύσεις, σε ειδικές περιπτώσεις διασφάλισης συμφερόντων του Δημοσίου ή περιπτώσεις οικονομικού εγκλήματος και λαθρεμπορίου, τραπεζικών λογαριασμών και περιουσιακών στοιχείων, γίνονται με έγγραφο του προϊσταμένου της αρμόδιας Περιφερειακής Διεύθυνσης της Υπηρεσίας Ειδικών Ελέγχων, ενημερώνοντας για την ενέργεια αυτή, εντός είκοσι τεσσάρων (24) ωρών, τον αρμόδιο εισαγγελέα".
Στο ΣτΕ είχε προσφύγει επιχειρηματίας γεωργικών μηχανημάτων στη Θράκη σε βάρος του οποίου με πράξη του προϊσταμένου του ΣΔΟΕ το 2011 είχε αποφασιστεί η δέσμευση των παύσης φύσεως τραπεζικών λογαριασμών και τραπεζικών προϊόντων κατά τη διάρκεια ελέγχου λόγω ενδείξεων φοροδιαφυγής και λαθρεμπορίας μεγάλης έκτασης.
Η Ολομέλεια του ΣτΕ, όπως άλλωστε και το Δ' τμήμα του, έκανε δεκτή την προσφυγή του επιχειρηματία, κρίνοντας ότι η πράξη στερείται νομιμότητας καθώς ο επίμαχος νόμος είναι αντισυνταγματικός και αντίκειται και στο πρόσθετο πρωτόκολλο της ΕΣΔΑ.
Σύμφωνα με το σκεπτικό του ΣτΕ "η δέσμευση αποσκοπεί μεν στην εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος για να διατηρούνται τα περιουσιακά στοιχεία του ελεγχομένου και να είναι δυνατή η ικανοποίηση αξιώσεων του δημοσίου, εφόσον βεβαιωθεί η πιθανολογούμενη παράβαση, όμως αυτό δεν εξαρκεί για να καταστήσει συνταγματικά ανεκτή μια τόσο σοβαρή επέμβαση σε συνταγματικώς προστατευόμενα αγαθά του ελεγχομένου".
Στην απόφαση επισημαίνεται ότι η διάταξη χρησιμοποιεί αόριστες έννοιες, αφήνοντας ευρύτατο περιθώριο διακριτικής ευχέρειας στη διοίκηση χωρίς να καθορίζει με τρόπο αρκούντως σαφή και συγκεκριμένο της προϋποθέσεις επιβολής του μέτρου. Δεν θέτει περιορισμό στην έκταση και στη διάρκεια της δέσμευσης και δεν ρυθμίζει τη διαδικασία επιβολής και άρσης της με πρόβλεψη διαδικαστικών εγγυήσεων ανάλογων προς τη σοβαρότητά της.
Μετά από αυτή την απόφαση αναμένονται σωρεία σχετικών προσφυγών πολιτών στο ΣτΕ .
διαβάστε περισσότερα...
Οι δικαστές επισημαίνουν ότι η δέσμευση αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος, ωστόσο αυτό δεν αρκεί για να καταστήσει συνταγματικά ανεκτή μια τόσο σοβαρή επέμβαση σε συνταγματικώς προστατευόμενα αγαθά του ελεγχόμενου". Το άρθρο 30, παρ. 5 του Ν. 3296/2004 προβλέπει ότι "Δεσμεύσεις, σε ειδικές περιπτώσεις διασφάλισης συμφερόντων του Δημοσίου ή περιπτώσεις οικονομικού εγκλήματος και λαθρεμπορίου, τραπεζικών λογαριασμών και περιουσιακών στοιχείων, γίνονται με έγγραφο του προϊσταμένου της αρμόδιας Περιφερειακής Διεύθυνσης της Υπηρεσίας Ειδικών Ελέγχων, ενημερώνοντας για την ενέργεια αυτή, εντός είκοσι τεσσάρων (24) ωρών, τον αρμόδιο εισαγγελέα".
Στο ΣτΕ είχε προσφύγει επιχειρηματίας γεωργικών μηχανημάτων στη Θράκη σε βάρος του οποίου με πράξη του προϊσταμένου του ΣΔΟΕ το 2011 είχε αποφασιστεί η δέσμευση των παύσης φύσεως τραπεζικών λογαριασμών και τραπεζικών προϊόντων κατά τη διάρκεια ελέγχου λόγω ενδείξεων φοροδιαφυγής και λαθρεμπορίας μεγάλης έκτασης.
Η Ολομέλεια του ΣτΕ, όπως άλλωστε και το Δ' τμήμα του, έκανε δεκτή την προσφυγή του επιχειρηματία, κρίνοντας ότι η πράξη στερείται νομιμότητας καθώς ο επίμαχος νόμος είναι αντισυνταγματικός και αντίκειται και στο πρόσθετο πρωτόκολλο της ΕΣΔΑ.
Σύμφωνα με το σκεπτικό του ΣτΕ "η δέσμευση αποσκοπεί μεν στην εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος για να διατηρούνται τα περιουσιακά στοιχεία του ελεγχομένου και να είναι δυνατή η ικανοποίηση αξιώσεων του δημοσίου, εφόσον βεβαιωθεί η πιθανολογούμενη παράβαση, όμως αυτό δεν εξαρκεί για να καταστήσει συνταγματικά ανεκτή μια τόσο σοβαρή επέμβαση σε συνταγματικώς προστατευόμενα αγαθά του ελεγχομένου".
Στην απόφαση επισημαίνεται ότι η διάταξη χρησιμοποιεί αόριστες έννοιες, αφήνοντας ευρύτατο περιθώριο διακριτικής ευχέρειας στη διοίκηση χωρίς να καθορίζει με τρόπο αρκούντως σαφή και συγκεκριμένο της προϋποθέσεις επιβολής του μέτρου. Δεν θέτει περιορισμό στην έκταση και στη διάρκεια της δέσμευσης και δεν ρυθμίζει τη διαδικασία επιβολής και άρσης της με πρόβλεψη διαδικαστικών εγγυήσεων ανάλογων προς τη σοβαρότητά της.
Μετά από αυτή την απόφαση αναμένονται σωρεία σχετικών προσφυγών πολιτών στο ΣτΕ .
διαβάστε περισσότερα...
Δευτέρα 29 Σεπτεμβρίου 2014
ΣτΕ: Συνταγματική η περικοπή στο εφάπαξ των δημοσίων υπαλλήλων
Συνταγματική έκρινε, σύμφωνα με πληροφορίες, την περικοπή του εφάπαξ των δημοσίων υπαλλήλων, η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ).
Ειδικότερα, σε κεκλεισμένων των θυρών διάσκεψη του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου, αποφασίστηκε, όπως αναφέρουν οι πληροφορίες, ότι πρέπει να απορριφθεί αίτηση ακύρωσης που είχε υποβάλει συνταξιούχος εκπαιδευτικός κατά της απόφασης του Ταμείου Προνοίας Δημοσίων Υπαλλήλων, βάσει της οποίας της είχε χορηγηθεί μειωμένο εφάπαξ λόγω νομοθετικών περικοπών που έλαβαν χώρα μετά την συνταξιοδότηση της και καθώς περίμενε την καταβολή του εφάπαξ.
Σύμφωνα με πληροφορίες, οι σύμβουλοι επικρατείας δέχθηκαν,κατά πλειοψηφία, ότι με τις νομοθετικές ρυθμίσεις για την μείωση του εφάπαξ δεν παραβιάστηκαν οι συνταγματικές διατάξεις που αφορούν την ισότητα, την αναλογικότητα, την κοινωνική ασφάλιση και την προστατευόμενη εμπιστοσύνη του διοικούμενου προς την Πολιτεία. Η υπόθεση εισήχθη προς κρίση στην Ολομέλεια του ΣτΕ με βάσει τις διατάξεις του νόμου 3900/2010, ως πιλοτική-πρότυπη δίκη με διαδικασίες εξπρές.
Στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο είχε προσφύγει κατά του Ταμείου Προνοίας Δημοσίων Υπαλλήλων, συνταξιούχος εκπαιδευτικός (με 28 χρόνια και 8 μήνες ασφάλιση) η οποία με καθυστέρηση δύο και πλέον ετών έλαβε μειωμένο εφάπαξ (31.2677 ευρώ) αντί 47.569 ευρώ. Η συνταξιούχος στρεφόταν κατά του Ταμείου και ζητούσε επιπλέον να της καταβληθεί το ποσό των 5.000 ευρώ, ως χρηματική ικανοποίηση για την σοβαρή ηθική βλάβη που της προκάλεσε η απόφαση να περικοπεί το εφάπαξ της.
Πιο αναλυτικά, στην προσφυγή της χαρακτήριζε αντισυνταγματική την περικοπή του εφάπαξ και αντίθετη στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), επισημαίνοντας πως πρόκειται για άδικη οικονομική επιβάρυνση της ευπαθούς πληθυσμιακής κατηγορία των συνταξιούχων τα εισοδήματα των οποίων έχουν υποστεί αλλεπάλληλες αναδρομικές περικοπές.
Η απόφαση του ΣτΕ αναμένεται να δημοσιευθεί μέχρι το τέλος του έτους.
διαβάστε περισσότερα...
Ειδικότερα, σε κεκλεισμένων των θυρών διάσκεψη του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου, αποφασίστηκε, όπως αναφέρουν οι πληροφορίες, ότι πρέπει να απορριφθεί αίτηση ακύρωσης που είχε υποβάλει συνταξιούχος εκπαιδευτικός κατά της απόφασης του Ταμείου Προνοίας Δημοσίων Υπαλλήλων, βάσει της οποίας της είχε χορηγηθεί μειωμένο εφάπαξ λόγω νομοθετικών περικοπών που έλαβαν χώρα μετά την συνταξιοδότηση της και καθώς περίμενε την καταβολή του εφάπαξ.
Σύμφωνα με πληροφορίες, οι σύμβουλοι επικρατείας δέχθηκαν,κατά πλειοψηφία, ότι με τις νομοθετικές ρυθμίσεις για την μείωση του εφάπαξ δεν παραβιάστηκαν οι συνταγματικές διατάξεις που αφορούν την ισότητα, την αναλογικότητα, την κοινωνική ασφάλιση και την προστατευόμενη εμπιστοσύνη του διοικούμενου προς την Πολιτεία. Η υπόθεση εισήχθη προς κρίση στην Ολομέλεια του ΣτΕ με βάσει τις διατάξεις του νόμου 3900/2010, ως πιλοτική-πρότυπη δίκη με διαδικασίες εξπρές.
Στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο είχε προσφύγει κατά του Ταμείου Προνοίας Δημοσίων Υπαλλήλων, συνταξιούχος εκπαιδευτικός (με 28 χρόνια και 8 μήνες ασφάλιση) η οποία με καθυστέρηση δύο και πλέον ετών έλαβε μειωμένο εφάπαξ (31.2677 ευρώ) αντί 47.569 ευρώ. Η συνταξιούχος στρεφόταν κατά του Ταμείου και ζητούσε επιπλέον να της καταβληθεί το ποσό των 5.000 ευρώ, ως χρηματική ικανοποίηση για την σοβαρή ηθική βλάβη που της προκάλεσε η απόφαση να περικοπεί το εφάπαξ της.
Πιο αναλυτικά, στην προσφυγή της χαρακτήριζε αντισυνταγματική την περικοπή του εφάπαξ και αντίθετη στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), επισημαίνοντας πως πρόκειται για άδικη οικονομική επιβάρυνση της ευπαθούς πληθυσμιακής κατηγορία των συνταξιούχων τα εισοδήματα των οποίων έχουν υποστεί αλλεπάλληλες αναδρομικές περικοπές.
Η απόφαση του ΣτΕ αναμένεται να δημοσιευθεί μέχρι το τέλος του έτους.
διαβάστε περισσότερα...
Σάββατο 28 Ιουνίου 2014
Εμπλοκή στην εκλογή πρυτάνεων σε Θεσσαλονίκη και Θεσσαλία
Η παρουσία των πρυτάνεων στις συνεδριάσεις των συμβουλίων των Ιδρυμάτων είναι υποχρεωτική και η μη παρουσία τους σε αυτές καθιστά τις αποφάσεις που λαμβάνονται μη νόμιμες. Αυτό έκρινε η πενταμελής σύνθεση του Γ΄ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Οι σύμβουλοι Επικρατείας, λόγω σπουδαιότητας, παρέπεμψαν το θέμα για νέα κρίση στην επταμελή σύνθεση και θα συζητηθεί τον ερχόμενο Οκτώβριο.
Συγκεκριμένα, ο καθηγητής Ανδρέας Γιαννακουδάκης έχει προσφύγει στο ΣτΕ και ζητά να ακυρωθεί η από 20.5.2014 απόφαση του συμβουλίου του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), με την οποία επελέγησαν ως υποψήφιοι για την εκλογή στο αξίωμα του πρύτανη στο ΑΠΘ οι καθηγητές, Σ. Λογοθέτης, Π. Μήτκας και Ι. Παπαδογιάννης και όχι ο ίδιος.
Στην υπ΄ αριθμ. 2357/2014 απόφασή του, το ΣτΕ σημειώνει πως ο νόμος 4009/2011 για τα ΑΕΙ αναφέρει ότι στις αρμοδιότητες του πρύτανη περιλαμβάνεται η συμμετοχή του, χωρίς ψήφο, στις συνεδριάσεις του συμβουλίου του Ιδρύματος.
Σύμφωνα με το ΣτΕ, αυτή η διάταξη προβλέπει ότι ο πρύτανης «πρέπει να καλείται, επί ποινή ακυρότητας της οικείας συνεδριάσεως και της πράξεως που εκδίδεται κατ΄ αυτήν» και να συμμετέχει και σε αυτές που «λαμβάνουν χώρα στο πλαίσιο της διαδικασίας εκλογής νέου πρύτανη».
Κατόπιν αυτών, οι σύμβουλοι Επικρατείας έκριναν ότι η επίμαχη απόφαση του συμβουλίου του ΑΠΘ, η οποία εκδόθηκε χωρίς να προηγηθεί σχετική πρόσκληση προς τον εν ενεργεία πρύτανη του Ιδρύματος, είναι μη νόμιμη και θα έπρεπε να ακυρωθεί. Την αντίθετη άποψη εξέφρασαν ο προεδρεύων της σύνθεσης σύμβουλος Επικρατείας και ένας πάρεδρος χωρίς δικαίωμα ψήφου.
Παράλληλα, στο ΣτΕ έχει προσφύγει ο εν ενεργεία πρύτανης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Ιωάννης Μεσσήνης, και ζητά να ακυρωθεί η απόφαση του συμβουλίου του Ιδρύματος να προκηρυχθούν εκλογές για την ανάδειξη νέου πρύτανη, γιατί ο κ. Μεσσήνης συνταξιοδοτείται στις 31.8.2014, λόγω συμπλήρωσης του ορίου ηλικίας.
Το Γ΄ Τμήμα του ΣτΕ, στην υπ΄ αριθμ. 2356/2014 απόφασή του, αναφέρει ότι από τον νόμο 4009/2011 συνάγεται πως ο νομοθέτης «δεν θέλησε η κατάληψη του εν ενεργεία πρύτανη από το νόμιμο όριο ηλικίας, η οποία συνεπάγεται βεβαίως την απώλεια της καθηγητικής ιδιότητάς του, να αποτελεί και λόγο διακοπής της θητείας του, αλλά αντίθετα, να συνεχίζει και να ολοκληρώνει στην περίπτωση αυτή τη θητεία του, περιοριζόμενος εφεξής αποκλειστικώς στην άσκηση των αρμοδιοτήτων του αξιώματός του».
Αυτή η επιλογή του νομοθέτη, συνεχίζει η δικαστική απόφαση, «επιβλήθηκε από την ανάγκη να διασφαλίζεται η διοικητική σταθερότητα στα ΑΕΙ και να αποτρέπονται κατά το δυνατόν, επαναλαμβανόμενες εκλογικές διαδικασίες, οφειλόμενες σε πρόωρο διακοπή της θητείας του πρύτανη». Οι σύμβουλοι Επικρατείας έκριναν την εν λόγω νομοθετική πρόβλεψη σύμφωνη με το Σύνταγμα (άρθρο 16).
Αντίθετη άποψη, και πάλι, διατύπωσαν ο προεδρεύων της σύνθεσης σύμβουλος Επικρατείας και ένας πάρεδρος χωρίς δικαίωμα ψήφου.
Τέλος, κρίθηκε μη νόμιμη η προσβαλλόμενη απόφαση του συμβουλίου του Ιδρύματος, αλλά και αυτή η υπόθεση παραπέμφθηκε στην επταμελή σύνθεση του ίδιου Τμήματος για νέα κρίση και θα συζητηθεί μαζί με αυτήν του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης τον ερχόμενο Οκτώβριο.
διαβάστε περισσότερα...
Οι σύμβουλοι Επικρατείας, λόγω σπουδαιότητας, παρέπεμψαν το θέμα για νέα κρίση στην επταμελή σύνθεση και θα συζητηθεί τον ερχόμενο Οκτώβριο.
Συγκεκριμένα, ο καθηγητής Ανδρέας Γιαννακουδάκης έχει προσφύγει στο ΣτΕ και ζητά να ακυρωθεί η από 20.5.2014 απόφαση του συμβουλίου του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), με την οποία επελέγησαν ως υποψήφιοι για την εκλογή στο αξίωμα του πρύτανη στο ΑΠΘ οι καθηγητές, Σ. Λογοθέτης, Π. Μήτκας και Ι. Παπαδογιάννης και όχι ο ίδιος.
Στην υπ΄ αριθμ. 2357/2014 απόφασή του, το ΣτΕ σημειώνει πως ο νόμος 4009/2011 για τα ΑΕΙ αναφέρει ότι στις αρμοδιότητες του πρύτανη περιλαμβάνεται η συμμετοχή του, χωρίς ψήφο, στις συνεδριάσεις του συμβουλίου του Ιδρύματος.
Σύμφωνα με το ΣτΕ, αυτή η διάταξη προβλέπει ότι ο πρύτανης «πρέπει να καλείται, επί ποινή ακυρότητας της οικείας συνεδριάσεως και της πράξεως που εκδίδεται κατ΄ αυτήν» και να συμμετέχει και σε αυτές που «λαμβάνουν χώρα στο πλαίσιο της διαδικασίας εκλογής νέου πρύτανη».
Κατόπιν αυτών, οι σύμβουλοι Επικρατείας έκριναν ότι η επίμαχη απόφαση του συμβουλίου του ΑΠΘ, η οποία εκδόθηκε χωρίς να προηγηθεί σχετική πρόσκληση προς τον εν ενεργεία πρύτανη του Ιδρύματος, είναι μη νόμιμη και θα έπρεπε να ακυρωθεί. Την αντίθετη άποψη εξέφρασαν ο προεδρεύων της σύνθεσης σύμβουλος Επικρατείας και ένας πάρεδρος χωρίς δικαίωμα ψήφου.
Παράλληλα, στο ΣτΕ έχει προσφύγει ο εν ενεργεία πρύτανης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Ιωάννης Μεσσήνης, και ζητά να ακυρωθεί η απόφαση του συμβουλίου του Ιδρύματος να προκηρυχθούν εκλογές για την ανάδειξη νέου πρύτανη, γιατί ο κ. Μεσσήνης συνταξιοδοτείται στις 31.8.2014, λόγω συμπλήρωσης του ορίου ηλικίας.
Το Γ΄ Τμήμα του ΣτΕ, στην υπ΄ αριθμ. 2356/2014 απόφασή του, αναφέρει ότι από τον νόμο 4009/2011 συνάγεται πως ο νομοθέτης «δεν θέλησε η κατάληψη του εν ενεργεία πρύτανη από το νόμιμο όριο ηλικίας, η οποία συνεπάγεται βεβαίως την απώλεια της καθηγητικής ιδιότητάς του, να αποτελεί και λόγο διακοπής της θητείας του, αλλά αντίθετα, να συνεχίζει και να ολοκληρώνει στην περίπτωση αυτή τη θητεία του, περιοριζόμενος εφεξής αποκλειστικώς στην άσκηση των αρμοδιοτήτων του αξιώματός του».
Αυτή η επιλογή του νομοθέτη, συνεχίζει η δικαστική απόφαση, «επιβλήθηκε από την ανάγκη να διασφαλίζεται η διοικητική σταθερότητα στα ΑΕΙ και να αποτρέπονται κατά το δυνατόν, επαναλαμβανόμενες εκλογικές διαδικασίες, οφειλόμενες σε πρόωρο διακοπή της θητείας του πρύτανη». Οι σύμβουλοι Επικρατείας έκριναν την εν λόγω νομοθετική πρόβλεψη σύμφωνη με το Σύνταγμα (άρθρο 16).
Αντίθετη άποψη, και πάλι, διατύπωσαν ο προεδρεύων της σύνθεσης σύμβουλος Επικρατείας και ένας πάρεδρος χωρίς δικαίωμα ψήφου.
Τέλος, κρίθηκε μη νόμιμη η προσβαλλόμενη απόφαση του συμβουλίου του Ιδρύματος, αλλά και αυτή η υπόθεση παραπέμφθηκε στην επταμελή σύνθεση του ίδιου Τμήματος για νέα κρίση και θα συζητηθεί μαζί με αυτήν του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης τον ερχόμενο Οκτώβριο.
διαβάστε περισσότερα...
Τετάρτη 25 Ιουνίου 2014
Ανατροπή από το ΣτΕ: Επανέρχεται η διαιτησία για τις συλλογικές και εθνικές συμβάσεις εργασίας
Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας δημοσίευσε σήμερα την υπ΄ αριθμ. 2307/2014 απόφασή της με την οποία έκρινε αντισυνταγματικό το Μνημόνιο ΙΙ (νόμος 4046/2012) μόνο κατά το σκέλος που αφορά την κατάργηση της δυνατότητας των σωματείων να καταφεύγουν μονομερώς σε διαιτησία, μετά την αποτυχία να συναφθεί συλλογική σύμβαση εργασίας.
Αντίθετα η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε ότι δεν είναι αντίθετα στο Σύνταγμα, τις Διεθνείς Συμβάσεις Εργασίας και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) τα άλλα μέτρα που προβλέφθηκαν για τους εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα από το Μνημόνιο ΙΙ, όπως είναι η μείωση των αποδοχών των εργαζομένων κατά 22% και κατά 32% για τους νέους κάτω των 25 ετών, η κατάργηση του επιδόματος γάμου, η κατάργηση της υπογραφής των εθνικών γενικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας (κατώτερες αποδοχές) μετά από διαπραγματεύσεις εργοδοτών και εργαζομένων (ΣΕΒ-ΓΣΕΕ), η λεγόμενη «μετενέργεια», κ.λπ.
Οι Σύμβουλοι Επικρατείας απέρριψαν ως αβάσιμους για «λόγους υπέρτερου κοινωνικού συμφέροντος» όλους τους ισχυρισμούς της Γ.Σ.Ε.Ε., της Ο.Τ.Ο.Ε., των άλλων Οργανώσεων, κ.λπ. που είχαν προσφύγει στο ΣτΕ, εκτός από αυτούς που αφορούν την διαιτησία.
Ειδικότερα, η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε ότι είναι αντισυνταγματική (αντίθετη στο άρθρο 22, παράγραφος 2 του Συντάγματος) η κατάργηση της μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία (νόμοι 1876/1990 και 3899/2010) για την επίλυση εργασιακών θεμάτων (αύξηση αποδοχών, επιδόματα, άδειες, αργίες, κ.λπ.).
Αναλυτικότερα, κρίθηκε ότι το άρθρο 3 της Π.Υ.Σ. 6/2012 με το οποίο ορίσθηκε ότι «η προσφυγή στην διαιτησία προϋποθέτει σε κάθε περίπτωση συμφωνία των μερών, αντίκειται στο άρθρο 22 παράγραφος 2 του Συντάγματος και ως εκ τούτου είναι ακυρωτέα».
Αντίθετα, με την απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ επανήλθε η διαιτησία στο παλαιό νομοθετικό καθεστώς, σύμφωνα με το οποίο μπορούσαν να πηγαίνουν στην διαιτησία προς επίλυση όλα τα θέματα των εργασιακών σχέσεων και όρων (μισθοί, επιδόματα, άδειες, κ.λπ.). Οι σύμβουλοι Επικρατείας έκριναν αντισυνταγματική τη ρύθμιση τόσο της Π.Υ.Σ. 6/2012, όσο και του νόμου 3899/2010 που περιόριζε τη διαιτησία αποκλειστικά μόνο στον καθορισμό του βασικού μισθού και ημερομισθίου.
Να σημειωθεί ότι η διαιτησία είναι ένας μηχανισμός επίλυσης συλλογικών διαφορών εργασίας σε περίπτωση αποτυχίας των συλλογικών διαπραγματεύσεων.
Συγκεκριμένα, με την προϊσχύουσα νομοθεσία, αν οι συλλογικές διαπραγματεύσεις μεταξύ οργανώσεων εργοδοτών και εργαζομένων δεν κατέληγαν σε κοινή συμφωνία, οποιοδήποτε από τα δύο μέρη είχε τη δυνατότητα να ενεργοποιήσει τη διαδικασία διαιτητικής επίλυσης της διαφοράς ώστε να ρυθμιστούν οι όροι αμοιβής και εργασίας των εργαζομένων, είτε του κλάδου, τον οποίο αφορούσε η διαφορά, είτε του συνόλου των εργαζομένων, αν αντικείμενο της διαφοράς ήταν η σύναψη εθνικής συλλογικής σύμβασης εργασίας.
Με την 6/2012 Π.Υ.Σ. καταργήθηκε η δυνατότητα αυτή έτσι ώστε, σε περίπτωση κατά την οποία η συλλογική διαφορά δεν κατέληγε σε συμφωνία, δεν υπήρχε δυνατότητα να επιβληθούν γενικοί όροι εργασίας, υποχρεωτικοί για τους εργοδότες. Η ακύρωση της σχετικής διάταξης της Π.Υ.Σ. έχει ως συνέπεια να επανέρχεται σε ισχύ το παλαιότερο καθεστώς ως προς το θέμα αυτό.
Υπενθυμίζεται ότι τον Ιανουάριο του 2012 είχαν προσφύγει στο ΣτΕ μεταξύ των άλλων, η Γ.Σ.Ε.Ε., η Ο.Τ.Ο.Ε., η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Συντακτών (Π.Ο.Ε.Σ.Υ.), Σύλλογοι τραπεζοϋπαλλήλων (Γενικής Τραπέζης Ελλάδος, Τράπεζας Αττικής και στη Marfin-Εγνατία Τράπεζα), καθώς και άλλα σωματεία εργαζομένων από διάφορους χώρους.
Στη συνέχεια στις 7 Δεκεμβρίου 2012 συζητήθηκε η υπόθεση ενώπιον της Ολομέλειας του ΣτΕ. Πρόεδρος ήταν ο Κωνσταντίνος Μενουδάκος, εισηγητής ο σύμβουλος Επικρατείας Ηρακλής Τσακόπουλος και συμμετείχαν συνολικά 31 δικαστές.
Εξ αυτών, δύο ήταν αντιπρόεδροι (Αθανάσιος Ράντος και Δημοσθένης Πετρούλιας), τρεις ήταν πάρεδροι χωρίς δικαίωμα ψήφου και δύο σύμβουλοι Επικρατείας ήταν αναπληρωματικοί.
Τον Απρίλιο του 2013 πραγματοποιήθηκε η διάσκεψη των δικαστών κεκλεισμένων των θυρών. Η υπόθεση έμεινε στα χέρια του εισηγητή 19 μήνες και σήμερα δημοσιεύθηκε η επίμαχη απόφαση.
Να σημειωθεί ότι στην απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ για το Μνημόνιο Ι (απόφαση 668/2012) συμμετείχαν 55 δικαστές.
διαβάστε περισσότερα...
Αντίθετα η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε ότι δεν είναι αντίθετα στο Σύνταγμα, τις Διεθνείς Συμβάσεις Εργασίας και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) τα άλλα μέτρα που προβλέφθηκαν για τους εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα από το Μνημόνιο ΙΙ, όπως είναι η μείωση των αποδοχών των εργαζομένων κατά 22% και κατά 32% για τους νέους κάτω των 25 ετών, η κατάργηση του επιδόματος γάμου, η κατάργηση της υπογραφής των εθνικών γενικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας (κατώτερες αποδοχές) μετά από διαπραγματεύσεις εργοδοτών και εργαζομένων (ΣΕΒ-ΓΣΕΕ), η λεγόμενη «μετενέργεια», κ.λπ.
Οι Σύμβουλοι Επικρατείας απέρριψαν ως αβάσιμους για «λόγους υπέρτερου κοινωνικού συμφέροντος» όλους τους ισχυρισμούς της Γ.Σ.Ε.Ε., της Ο.Τ.Ο.Ε., των άλλων Οργανώσεων, κ.λπ. που είχαν προσφύγει στο ΣτΕ, εκτός από αυτούς που αφορούν την διαιτησία.
Ειδικότερα, η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε ότι είναι αντισυνταγματική (αντίθετη στο άρθρο 22, παράγραφος 2 του Συντάγματος) η κατάργηση της μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία (νόμοι 1876/1990 και 3899/2010) για την επίλυση εργασιακών θεμάτων (αύξηση αποδοχών, επιδόματα, άδειες, αργίες, κ.λπ.).
Αναλυτικότερα, κρίθηκε ότι το άρθρο 3 της Π.Υ.Σ. 6/2012 με το οποίο ορίσθηκε ότι «η προσφυγή στην διαιτησία προϋποθέτει σε κάθε περίπτωση συμφωνία των μερών, αντίκειται στο άρθρο 22 παράγραφος 2 του Συντάγματος και ως εκ τούτου είναι ακυρωτέα».
Αντίθετα, με την απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ επανήλθε η διαιτησία στο παλαιό νομοθετικό καθεστώς, σύμφωνα με το οποίο μπορούσαν να πηγαίνουν στην διαιτησία προς επίλυση όλα τα θέματα των εργασιακών σχέσεων και όρων (μισθοί, επιδόματα, άδειες, κ.λπ.). Οι σύμβουλοι Επικρατείας έκριναν αντισυνταγματική τη ρύθμιση τόσο της Π.Υ.Σ. 6/2012, όσο και του νόμου 3899/2010 που περιόριζε τη διαιτησία αποκλειστικά μόνο στον καθορισμό του βασικού μισθού και ημερομισθίου.
Να σημειωθεί ότι η διαιτησία είναι ένας μηχανισμός επίλυσης συλλογικών διαφορών εργασίας σε περίπτωση αποτυχίας των συλλογικών διαπραγματεύσεων.
Συγκεκριμένα, με την προϊσχύουσα νομοθεσία, αν οι συλλογικές διαπραγματεύσεις μεταξύ οργανώσεων εργοδοτών και εργαζομένων δεν κατέληγαν σε κοινή συμφωνία, οποιοδήποτε από τα δύο μέρη είχε τη δυνατότητα να ενεργοποιήσει τη διαδικασία διαιτητικής επίλυσης της διαφοράς ώστε να ρυθμιστούν οι όροι αμοιβής και εργασίας των εργαζομένων, είτε του κλάδου, τον οποίο αφορούσε η διαφορά, είτε του συνόλου των εργαζομένων, αν αντικείμενο της διαφοράς ήταν η σύναψη εθνικής συλλογικής σύμβασης εργασίας.
Με την 6/2012 Π.Υ.Σ. καταργήθηκε η δυνατότητα αυτή έτσι ώστε, σε περίπτωση κατά την οποία η συλλογική διαφορά δεν κατέληγε σε συμφωνία, δεν υπήρχε δυνατότητα να επιβληθούν γενικοί όροι εργασίας, υποχρεωτικοί για τους εργοδότες. Η ακύρωση της σχετικής διάταξης της Π.Υ.Σ. έχει ως συνέπεια να επανέρχεται σε ισχύ το παλαιότερο καθεστώς ως προς το θέμα αυτό.
Υπενθυμίζεται ότι τον Ιανουάριο του 2012 είχαν προσφύγει στο ΣτΕ μεταξύ των άλλων, η Γ.Σ.Ε.Ε., η Ο.Τ.Ο.Ε., η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Συντακτών (Π.Ο.Ε.Σ.Υ.), Σύλλογοι τραπεζοϋπαλλήλων (Γενικής Τραπέζης Ελλάδος, Τράπεζας Αττικής και στη Marfin-Εγνατία Τράπεζα), καθώς και άλλα σωματεία εργαζομένων από διάφορους χώρους.
Στη συνέχεια στις 7 Δεκεμβρίου 2012 συζητήθηκε η υπόθεση ενώπιον της Ολομέλειας του ΣτΕ. Πρόεδρος ήταν ο Κωνσταντίνος Μενουδάκος, εισηγητής ο σύμβουλος Επικρατείας Ηρακλής Τσακόπουλος και συμμετείχαν συνολικά 31 δικαστές.
Εξ αυτών, δύο ήταν αντιπρόεδροι (Αθανάσιος Ράντος και Δημοσθένης Πετρούλιας), τρεις ήταν πάρεδροι χωρίς δικαίωμα ψήφου και δύο σύμβουλοι Επικρατείας ήταν αναπληρωματικοί.
Τον Απρίλιο του 2013 πραγματοποιήθηκε η διάσκεψη των δικαστών κεκλεισμένων των θυρών. Η υπόθεση έμεινε στα χέρια του εισηγητή 19 μήνες και σήμερα δημοσιεύθηκε η επίμαχη απόφαση.
Να σημειωθεί ότι στην απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ για το Μνημόνιο Ι (απόφαση 668/2012) συμμετείχαν 55 δικαστές.
διαβάστε περισσότερα...
ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΕΙΣ ΥΠΟΙΚ: Από την απόφαση του ΣτΕ καλύπτονται μόνο όσοι έκαναν προσφυγή
Ερμηνευτική εγκύκλιο για τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας εξέδωσε το υπουργείο Οικονομικών ξεκαθαρίζοντας ότι οι αποφάσεις του που αφορούν την ακύρωση διατάξεων, θα εφαρμόζονται μόνο για τους φορολογούμενους που έχουν προσφύγει το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο.
Η εγκύκλιος εκδόθηκε στο πλαίσιο της εφαρμογής δύο αποφάσεων του ΣτΕ με τις οποίες χαρακτηριζόταν παράνομη η φορολόγηση του επιδόματος βιβλιοθήκης που λαμβάνουν οι πανεπιστημιακοί και του επιδόματος αλλοδαπής που λαμβάνουν όσου Δημόσιου Υπάλληλοι εργάζονται στο εξωτερικό.
Συγκεκριμένα, με την εγκύκλιο του ΥΠΟΙΚ, ορίζεται ότι μόνο οι φορολογούμενοι που έκαναν την προσφυγή καλύπτονται από την απόφαση του ΣτΕ και όχι ολόκληροι κλάδοι όπως είναι οι πανεπιστημιακοί που λαμβάνουν επίδομα βιβλιοθήκης και οι Δ/Υ που εργάζονται στο εξωτερικό.
διαβάστε περισσότερα...
Η εγκύκλιος εκδόθηκε στο πλαίσιο της εφαρμογής δύο αποφάσεων του ΣτΕ με τις οποίες χαρακτηριζόταν παράνομη η φορολόγηση του επιδόματος βιβλιοθήκης που λαμβάνουν οι πανεπιστημιακοί και του επιδόματος αλλοδαπής που λαμβάνουν όσου Δημόσιου Υπάλληλοι εργάζονται στο εξωτερικό.
Συγκεκριμένα, με την εγκύκλιο του ΥΠΟΙΚ, ορίζεται ότι μόνο οι φορολογούμενοι που έκαναν την προσφυγή καλύπτονται από την απόφαση του ΣτΕ και όχι ολόκληροι κλάδοι όπως είναι οι πανεπιστημιακοί που λαμβάνουν επίδομα βιβλιοθήκης και οι Δ/Υ που εργάζονται στο εξωτερικό.
διαβάστε περισσότερα...
Τετάρτη 2 Απριλίου 2014
ΣτΕ: «Παγώνει» το πλαφόν στις συνταγογραφήσεις
Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) ανέστειλε προσωρινά το πλαφόν στις συνταγογραφήσεις των φαρμάκων για αποτροπή πιθανολογούμενης βλάβης της υγείας των πολιτών.
Η Ολομέλεια του ΣτΕ, με πρόεδρο τον Σωτήρη Ρίζο, έκανε δεκτή την αίτηση του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών που ζητούσε να ανασταλεί το πλαφόν στις συνταγογραφήσεις και το σχετικό νομοθετικό πλαίσιο. Σημειώνεται ότι η αναστολή ισχύει μέχρι να εκδοθεί οριστική απόφαση από την Ολομέλεια του ΣτΕ επί της κυρίας προσφυγής (αίτησης ακύρωσης) που έχει καταθέσει ο ΙΣΑ.
Εξάλλου, στη δικαστική απόφαση του ΣτΕ, αναφέρεται ότι παραμένει σε ισχύ η υποχρέωση των γιατρών και φαρμακοποιών να εφαρμόζουν απαρέγκλιτα τις σχετικές διατάξεις για τη συνταγογράφηση με βάσει «τη δραστική ουσία» όπως αναφέρεται στην ΕΜΠ4/17.11.2012 απόφαση του αναπληρωτή υπουργού Υγείας.
Η επίμαχη υπουργική απόφαση αναφέρεται «στον μηχανισμό εφαρμογής και ενημέρωσης ιατρών για τη συνταγογράφηση βάσει δραστικής ουσίας». Υπενθυμίζεται ότι ο ΙΣΑ υποστηρίζει πως «είναι αντισυνταγματικό και παράνομο το μέτρο του πλαφόν συνταγογράφησης και προσβάλλει την ιατρική λειτουργία, ενώ δημιουργεί προβλήματα στην δημόσια υγεία».
διαβάστε περισσότερα...
Η Ολομέλεια του ΣτΕ, με πρόεδρο τον Σωτήρη Ρίζο, έκανε δεκτή την αίτηση του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών που ζητούσε να ανασταλεί το πλαφόν στις συνταγογραφήσεις και το σχετικό νομοθετικό πλαίσιο. Σημειώνεται ότι η αναστολή ισχύει μέχρι να εκδοθεί οριστική απόφαση από την Ολομέλεια του ΣτΕ επί της κυρίας προσφυγής (αίτησης ακύρωσης) που έχει καταθέσει ο ΙΣΑ.
Εξάλλου, στη δικαστική απόφαση του ΣτΕ, αναφέρεται ότι παραμένει σε ισχύ η υποχρέωση των γιατρών και φαρμακοποιών να εφαρμόζουν απαρέγκλιτα τις σχετικές διατάξεις για τη συνταγογράφηση με βάσει «τη δραστική ουσία» όπως αναφέρεται στην ΕΜΠ4/17.11.2012 απόφαση του αναπληρωτή υπουργού Υγείας.
Η επίμαχη υπουργική απόφαση αναφέρεται «στον μηχανισμό εφαρμογής και ενημέρωσης ιατρών για τη συνταγογράφηση βάσει δραστικής ουσίας». Υπενθυμίζεται ότι ο ΙΣΑ υποστηρίζει πως «είναι αντισυνταγματικό και παράνομο το μέτρο του πλαφόν συνταγογράφησης και προσβάλλει την ιατρική λειτουργία, ενώ δημιουργεί προβλήματα στην δημόσια υγεία».
διαβάστε περισσότερα...
Τετάρτη 5 Φεβρουαρίου 2014
ΣτΕ: Απορρίφθηκε η προσφυγή Λαυρεντιάδη για την ανάκληση της άδειας λειτουργίας της Proton
Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας με την υπ΄ αριθμ. 419/2014 απόφασή της απέρριψε την αίτηση του προφυλακισμένου επιχειρηματία Λαυρέντη Λαυρεντιάδη που ζητούσε να κριθεί αντισυνταγματική και αντίθετη στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), αλλά και παράνομη η από 9.10.2011 απόφαση της Τράπεζας της Ελλάδος με την οποία ανακλήθηκε η άδεια λειτουργίας της «Proton Τράπεζα Α.Ε.» (και τέθηκε υπό εκκαθάριση) και η απόφαση του υπουργού Οικονομικών με την οποία συστάθηκε «Νέα Proton Τράπεζα Α.Ε.».
Υπενθυμίζεται ότι ο κ. Λαυρεντιάδης είναι βασικός μέτοχος της Proton και κατέχει από 24.3.2011 το 15,55% του μετοχικού κεφαλαίου της επίμαχης Τράπεζας, ενώ διετέλεσε και μέλος του Διοικητικού της Συμβουλίου της τη διετία 2010 - 2011.
Η Ολομέλεια του ΣτΕ απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς του κ. Λαυρεντιάδη, όπως είναι, μεταξύ των άλλων, ότι ο διορισμός επιτρόπου ήταν αντισυνταγματικός, αντίθετος στον Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας και τη νομοθεσία (άρθρο 63 του Ν. 3601/2007) κ.λπ.
Να σημειωθεί ότι μεγάλο μέρος της απόφασης της Ολομέλειας του ΣτΕ αφιερώνεται στο ιστορικό της υπόθεσης.
διαβάστε περισσότερα...
Υπενθυμίζεται ότι ο κ. Λαυρεντιάδης είναι βασικός μέτοχος της Proton και κατέχει από 24.3.2011 το 15,55% του μετοχικού κεφαλαίου της επίμαχης Τράπεζας, ενώ διετέλεσε και μέλος του Διοικητικού της Συμβουλίου της τη διετία 2010 - 2011.
Η Ολομέλεια του ΣτΕ απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς του κ. Λαυρεντιάδη, όπως είναι, μεταξύ των άλλων, ότι ο διορισμός επιτρόπου ήταν αντισυνταγματικός, αντίθετος στον Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας και τη νομοθεσία (άρθρο 63 του Ν. 3601/2007) κ.λπ.
Να σημειωθεί ότι μεγάλο μέρος της απόφασης της Ολομέλειας του ΣτΕ αφιερώνεται στο ιστορικό της υπόθεσης.
διαβάστε περισσότερα...
Τρίτη 7 Ιανουαρίου 2014
ΑΠΟΦΑΣΗ «Καμπανάκι» ΣτΕ για το «ψαλίδι» στις συντάξεις
Προειδοποιητικό «σήμα κινδύνου» εκπέμπει η Δικαιοσύνη ότι σε ενδεχόμενη μελλοντική μείωση των αποδοχών ασφαλισμένων, μπορεί να τεθεί ζήτημα υπέρβασης των συνταγματικά ανεκτών ελάχιστων ορίων αξιοπρεπούς διαβίωσης, καθώς και ότι η μείωση αυτή θα οδηγήσει στη συρρίκνωση των εισφορών και συνακόλουθα του εφάπαξ.
Η σοβαρή αυτή επισήμανση περιλαμβάνεται σε πρακτικό επεξεργασίας της Ολομέλειας διαταγμάτων του Συμβουλίου της Επικρατείας, που έκρινε (κατά πλειοψηφία) συνταγματικό και νόμιμο σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος που τροποποιεί διατάξεις του Βασιλικού διατάγματος 160/70 «περί Ταμείου Αρωγής Λιμενικού Σώματος».
Το ζήτημα που προβλημάτισε ιδιαίτερα τους ανώτατους δικαστές ήταν το γεγονός ότι το σχέδιο ΠΔ συνοδευόταν από αναλογιστική μελέτη του 2008 (και όχι πρόσφατη) με επικαιροποιημένα οικονομικά στοιχεία από σχετική έκθεση του Αρχηγείου του Λιμενικού Σώματος - Ελληνικής Ακτοφυλακής. Το ΣτΕ είχε αναβάλει τον περασμένο Αύγουστο την επεξεργασία του σχεδίου ΠΔ περιμένοντας να σταλεί αναλογιστική μελέτη, αφού κατά την ερμηνεία του Συντάγματος, η λειτουργία των οργανισμών κανονικής ασφάλισης πρέπει να στηρίζεται σε επιστημονική βάση, που διασφαλίζεται με τις αναλογιστικές μελέτες.
Ωστόσο, το ΣτΕ έκρινε τώρα (με ψήφους 6-3) επαρκή τα στοιχεία που στάλθηκαν (έστω και χωρίς επικαιροποιημένη αναλογιστική μελέτη) και εκλογικευμένο το προβλεπόμενο σύστημα του σχεδίου ΠΔ με εκτίμηση των διαθεσίμων του Ταμείου σε 52.317.457 ευρώ μέχρι το 2020, αφού λήφθηκαν υπόψη τα νέα συνταξιοδοτικά όρια και το νέο μισθολόγιο (ν.4150/12).
Κρίνοντας νόμιμες όλες τις ρυθμίσεις του σχεδίου, το ΣτΕ (359/13 επισήμανε πάντως ότι: «Τυχόν μελλοντική περαιτέρω μείωση των αποδοχών ενέργειας των μετόχων του Ταμείου, ανεξαρτήτως του αν αυτή θα ήταν πλέον συνταγματικά επιτρεπτή εξ απόψεως του ελαχίστου ορίου αξιοπρεπούς διαβίωσης των ασφαλιζομένων κρατικών λειτουργών, είναι καταρχήν δυνατό να επιφέρει μείωση των καταβαλλόμενων εκ μέρους τους εισφορών προς το Ταμείο, όμως (λόγω του ανταποδοτικού χαρακτήρα του Ταμείου αυτού) η περαιτέρω συνέπεια θα ήταν και η αντίστοιχη μείωση του καταβαλλόμενου εφάπαξ βοηθήματος».
διαβάστε περισσότερα...
Η σοβαρή αυτή επισήμανση περιλαμβάνεται σε πρακτικό επεξεργασίας της Ολομέλειας διαταγμάτων του Συμβουλίου της Επικρατείας, που έκρινε (κατά πλειοψηφία) συνταγματικό και νόμιμο σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος που τροποποιεί διατάξεις του Βασιλικού διατάγματος 160/70 «περί Ταμείου Αρωγής Λιμενικού Σώματος».
Το ζήτημα που προβλημάτισε ιδιαίτερα τους ανώτατους δικαστές ήταν το γεγονός ότι το σχέδιο ΠΔ συνοδευόταν από αναλογιστική μελέτη του 2008 (και όχι πρόσφατη) με επικαιροποιημένα οικονομικά στοιχεία από σχετική έκθεση του Αρχηγείου του Λιμενικού Σώματος - Ελληνικής Ακτοφυλακής. Το ΣτΕ είχε αναβάλει τον περασμένο Αύγουστο την επεξεργασία του σχεδίου ΠΔ περιμένοντας να σταλεί αναλογιστική μελέτη, αφού κατά την ερμηνεία του Συντάγματος, η λειτουργία των οργανισμών κανονικής ασφάλισης πρέπει να στηρίζεται σε επιστημονική βάση, που διασφαλίζεται με τις αναλογιστικές μελέτες.
Ωστόσο, το ΣτΕ έκρινε τώρα (με ψήφους 6-3) επαρκή τα στοιχεία που στάλθηκαν (έστω και χωρίς επικαιροποιημένη αναλογιστική μελέτη) και εκλογικευμένο το προβλεπόμενο σύστημα του σχεδίου ΠΔ με εκτίμηση των διαθεσίμων του Ταμείου σε 52.317.457 ευρώ μέχρι το 2020, αφού λήφθηκαν υπόψη τα νέα συνταξιοδοτικά όρια και το νέο μισθολόγιο (ν.4150/12).
Κρίνοντας νόμιμες όλες τις ρυθμίσεις του σχεδίου, το ΣτΕ (359/13 επισήμανε πάντως ότι: «Τυχόν μελλοντική περαιτέρω μείωση των αποδοχών ενέργειας των μετόχων του Ταμείου, ανεξαρτήτως του αν αυτή θα ήταν πλέον συνταγματικά επιτρεπτή εξ απόψεως του ελαχίστου ορίου αξιοπρεπούς διαβίωσης των ασφαλιζομένων κρατικών λειτουργών, είναι καταρχήν δυνατό να επιφέρει μείωση των καταβαλλόμενων εκ μέρους τους εισφορών προς το Ταμείο, όμως (λόγω του ανταποδοτικού χαρακτήρα του Ταμείου αυτού) η περαιτέρω συνέπεια θα ήταν και η αντίστοιχη μείωση του καταβαλλόμενου εφάπαξ βοηθήματος».
διαβάστε περισσότερα...
Πέμπτη 24 Οκτωβρίου 2013
Νόμιμο το προεδρικό διάταγμα για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών
Το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε νόμιμο το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος για την «αξιολόγηση των εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης», με την υπ΄ αριθμ. 308/2013 γνωμοδότηση του Ε΄ Τμήματος, στην οποία γίνονται 67 παρατηρήσεις νομοτεχνικού περιεχομένου.
Το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος κατατέθηκε για δεύτερη φορά στο Συμβούλιο της Επικρατείας για επεξεργασία: Την πρώτη φορά που κατατέθηκε κρίθηκε παράνομο, καθώς έπρεπε να είχε εκδοθεί μέχρι τη 10η Μαρτίου 2013, όπως προβλεπόταν από τη σχετική νομοθεσία.
Στη συνέχεια, αφού μεσολάβησε τροπολογία στον νόμο 4186/2013 με την οποία παρατάθηκε κατά οκτώ μήνες ο προβλεπόμενος χρόνος έκδοσης του, επανακατατέθηκε στο ΣτΕ για νέα δεύτερη επεξεργασία.
Σύμφωνα με το σχέδιο διατάγματος, σκοπός της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών, είναι η βελτίωση της ποιότητας του εκπαιδευτικού τους έργου, προς όφελος των μαθητών και της κοινωνίας, η δε αξιολόγηση των εκπαιδευτικών συμβάλλει:
α) στη διαπίστωση της ποιότητας, των λειτουργιών και των αποτελεσμάτων του εκπαιδευτικού τους έργου,
β) στη διάχυση των καλών πρακτικών στα σχολεία όλης της χώρας, ως βασικού συντελεστή υποστήριξης των εκπαιδευτικών στις διαδικασίες της επιμόρφωσης και της ανατροφοδότησης του έργου τους και
γ) στην παροχή κινήτρων για τη διαρκή επιστημονική και επαγγελματική ανάπτυξη και εξέλιξη των στελεχών και των εκπαιδευτικών, στο πλαίσιο και της δια βίου μάθησης. Η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών θα διενεργείται επί συγκεκριμένων κριτηρίων που σχετίζονται με τη φύση του εκπαιδευτικού έργου και την υπαλληλική ιδιότητα.
Στη γνωμοδότηση του ΣτΕ αναφέρεται ότι στο περιεχόμενο του εν λόγω διατάγματος παρατηρούνται παραλείψεις, αντιθέσεις μεταξύ των διατάξεων του, κ.λ.π.
διαβάστε περισσότερα...
Το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος κατατέθηκε για δεύτερη φορά στο Συμβούλιο της Επικρατείας για επεξεργασία: Την πρώτη φορά που κατατέθηκε κρίθηκε παράνομο, καθώς έπρεπε να είχε εκδοθεί μέχρι τη 10η Μαρτίου 2013, όπως προβλεπόταν από τη σχετική νομοθεσία.
Στη συνέχεια, αφού μεσολάβησε τροπολογία στον νόμο 4186/2013 με την οποία παρατάθηκε κατά οκτώ μήνες ο προβλεπόμενος χρόνος έκδοσης του, επανακατατέθηκε στο ΣτΕ για νέα δεύτερη επεξεργασία.
Σύμφωνα με το σχέδιο διατάγματος, σκοπός της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών, είναι η βελτίωση της ποιότητας του εκπαιδευτικού τους έργου, προς όφελος των μαθητών και της κοινωνίας, η δε αξιολόγηση των εκπαιδευτικών συμβάλλει:
α) στη διαπίστωση της ποιότητας, των λειτουργιών και των αποτελεσμάτων του εκπαιδευτικού τους έργου,
β) στη διάχυση των καλών πρακτικών στα σχολεία όλης της χώρας, ως βασικού συντελεστή υποστήριξης των εκπαιδευτικών στις διαδικασίες της επιμόρφωσης και της ανατροφοδότησης του έργου τους και
γ) στην παροχή κινήτρων για τη διαρκή επιστημονική και επαγγελματική ανάπτυξη και εξέλιξη των στελεχών και των εκπαιδευτικών, στο πλαίσιο και της δια βίου μάθησης. Η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών θα διενεργείται επί συγκεκριμένων κριτηρίων που σχετίζονται με τη φύση του εκπαιδευτικού έργου και την υπαλληλική ιδιότητα.
Στη γνωμοδότηση του ΣτΕ αναφέρεται ότι στο περιεχόμενο του εν λόγω διατάγματος παρατηρούνται παραλείψεις, αντιθέσεις μεταξύ των διατάξεων του, κ.λ.π.
διαβάστε περισσότερα...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
