Ασθενείς κόβουν και το φαγητό για να αγοράσουν τα φάρμακά τους

«Κόβουν» ακόμη και από τις δαπάνες υγείας, οι Έλληνες ασθενείς, λόγω της οικονομικής κρίσης. Ενδεικτικό είναι ότι ένας στους πέντε ασθενείς με χρόνιο νόσημα μείωσε τα τελευταία χρόνια τη δαπάνη για την υγεία του και έκανε «εκπτώσεις» στην ιατροφαρμακευτική του περίθαλψη.






Οκτώ στους 10 μάλιστα ασθενείς αναγκάστηκαν να περικόψουν κάθε άλλο δυνατό έξοδο -ακόμη και το φαγητό- προκειμένου να μην αλλάξουν το φάρμακό τους.

Όπως άλλωστε αποκαλύπτει έρευνα, τα τελευταία χρόνια έχουν χάσει περίπου 530 ευρώ (κατά μέσο όρο) στο μηνιαίο οικογενειακό εισόδημα, με τους ασθενείς να δηλώνουν ιδιαίτερα απαισιόδοξοι για το μέλλον.

Τα παραπάνω στοιχεία προκύπτουν από έρευνα του Τομέα Οικονομικών της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας που διεξήχθη το Φεβρουάριο και Μάρτιο 2013, σε 1600 ενήλικες ασθενείς, άνδρες και γυναίκες. Οι ερευνητές μελέτησαν τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στη χρήση υπηρεσιών υγείας του γενικού πληθυσμού για τέσσερα χρόνια νοσήματα (Υπέρταση, Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου ΙΙ, Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) και Άνοια τύπου Alzheimer) σε 11 πόλεις (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Λάρισα, Ηράκλειο, Ιωάννινα, Αλεξανδρούπολη, Λαμία, Τρίπολη, Βόλο και Κοζάνη). Σημειώνεται ότι τα χρόνια νοσήματα αποτελούν τη σημαντικότερη αιτία ανικανότητας και πρόωρου θανάτου και επιφέρουν υψηλό κόστος στο σύστημα υγείας, καθώς ευθύνονται για το 70% της ζήτησης υπηρεσιών υγείας και απορροφούν περισσότερο από το 65% της εθνικής υγειονομικής δαπάνης.

Η έρευνα ασχολήθηκε με το επίπεδο του εισοδήματος, το επίπεδο υγείας, την πρόσβαση και χρήση υπηρεσιών υγείας και την επιλογή φαρμάκου. Σύμφωνα με την έρευνα:

Καταγράφεται μείωση κατά μέσο όρο, περίπου 530 ευρώ στο μηνιαίο οικογενειακό εισόδημα, το οποίο διαμορφώνεται σε 1.115. Οκτώ στους 10 ασθενείς αντιλαμβάνονται τη μείωση αυτή ως ιδιαίτερα υψηλή ενώ 2 στους 10 μείωσαν τη δαπάνη υγείας.

Το φάρμακο για τον χρόνιο ασθενή είναι «μονόδρομος», με αποτέλεσμα να μειώνει κάθε άλλη δυνατή δαπάνη για να έχει πρόσβαση στο φάρμακο. Εννέα στους 10 θεωρούν το φάρμακο ιδιαιτέρως σημαντικό για τη διατήρηση του επιπέδου υγείας τους ενώ 6 στους 10 θεωρούν την άποψη του γιατρού το πρώτο κριτήριο για την αλλαγή φαρμάκου. Αδιαμφισβήτητη η σχέση εμπιστοσύνης με το φάρμακο το οποίο ήδη λαμβάνει και έχει ρυθμιστεί, μολονότι επωμίζεται πρόσθετο κόστος.

Μόλις 1 στους 10 άλλαξε το φάρμακό του και επέλεξε αυτό που αποζημιώνει η κοινωνική ασφάλιση. Οι 8 στους 10 ασθενείς παρέμειναν στο φάρμακό τους και επωμίσθηκαν την πρόσθετη δαπάνη, περικόπτοντας κάθε άλλο δυνατό έξοδο.

Όπως ανέφεραν οι ερευνητές οι χρόνιοι ασθενείς λαμβάνουν μόνο το 56% της κλινικά συνιστώμενης υγειονομικής φροντίδας. Και εξήγησαν «η διάσταση και το μέγεθος της επίδρασης του φαινομένου αυτού δύναται να αποτυπωθεί από τη διαφορά του μέσου κόστους περίπτωσης στην πρωτοβάθμια φροντίδα η οποία υπολογίζεται σε 31,5 ευρώ (με 4,5-5,0 επισκέψεις κατά κεφαλήν ετησίως) και του μέσου κόστους περίπτωσης σε ένα δημόσιο νοσηλευτικό ίδρυμα η οποία ανέρχεται σε 2108 ευρώ».